Alle Claude Code-commands, flags en sneltoetsen, met voorbeelden

De basis

Hoe commands werken: drie soorten in één menu

Typ een slash als eerste teken van je bericht en het menu opent. Wat je daar ziet lijkt één lijst, maar het zijn drie verschillende dingen die zich ook verschillend gedragen. Dat verschil verklaart waarom sommige commands direct iets doen en andere eerst nadenken.

Built-in, skill of workflow

Built-in commands zitten als vaste logica in de CLI: /clear leegt de context, /model wisselt van model, er komt geen model aan te pas. Bundled skills zijn prompts die aan Claude worden gegeven; in de officiële referentie staan ze gemarkeerd als "Skill". /code-review, /doctor, /batch en /debug horen daarbij, en ze gedragen zich dus als een opdracht die Claude uitvoert, niet als een knop. Workflows zijn meegeleverde dynamische processen, zoals /deep-research. Daarnaast verschijnen prompts van je MCP-servers als /mcp__servernaam__promptnaam.

Niet iedereen ziet dezelfde lijst

Welke commands je in het menu krijgt hangt af van je platform, je abonnement en je omgeving. /desktop verschijnt alleen op macOS en x64-Windows met een Claude-abonnement, /upgrade zie je niet op Enterprise, en /design-sync en /radio bestaan niet wanneer je Claude Code via een third-party provider draait. Sla dus geen alarm als een command uit een tutorial bij jou ontbreekt: check eerst /help.

De vier regels van het menu

Een command wordt alleen herkend aan het begin van je bericht; alles wat erachter staat wordt argument. Stuur je een command terwijl Claude bezig is, dan gaat het in de wachtrij en draait het na de huidige beurt. Uitzondering: /status, /tasks en /usage draaien meteen zonder het antwoord te onderbreken. En in de fullscreen-renderer reageren zowel het slash-menu als de apenstaartje-suggesties op je muis.

De docs zijn verhuisd (en er is een truc)

De officiële Claude Code-documentatie staat sinds kort op code.claude.com/docs; oude links onder docs.claude.com/en/docs/claude-code sturen met een 301 door. Handige truc: plak .md achter een docs-URL en je krijgt de ruwe markdown terug, ideaal om in Claude zelf te plakken. De complete index staat op code.claude.com/docs/llms.txt en telt 174 pagina's. Allemaal Engelstalig; een Nederlandse vertaling van de Claude Code-docs bestaat niet.

Sessies

Sessies openen, splitsen, hervatten en terugdraaien

De meeste tijdwinst zit niet in slimmere prompts maar in het beheer van je gesprekken. Dit zijn de commands waarmee je een schone start maakt, parallel werkt en een misstap ongedaan maakt.

Let op: /fork en /subtask hebben van naam gewisseld

Dit is de meestgemaakte fout in oudere handleidingen. Sinds versie 2.1.212 kopieert /fork je gesprek naar een nieuwe background-sessie en spawnt /subtask de forked subagent. In de versies daarvoor deed /fork precies wat /subtask nu doet, en nog eerder was /fork gewoon een alias van /branch. Lees je een tutorial van vóór dit jaar, ga dan uit van het huidige gedrag en niet van de tekst.

Terugdraaien zonder git

/rewind werkt op checkpoints die Claude Code zelf bijhoudt en kan zowel je code als je conversatie terugzetten, of allebei. Dat is iets anders dan een git-revert: je kunt ook alleen het gesprek terugspoelen en je bestanden laten staan. De snelste route ernaartoe is twee keer Esc drukken op een lege prompt.

Wat /add-dir níet meeneemt

Een map die je met /add-dir toevoegt geeft Claude bestandstoegang voor deze sessie, maar de meeste .claude/-configuratie in die map wordt daar niet ontdekt. Wil je daar wél met de volledige projectconfiguratie werken, start dan een sessie vanuit die map en pak je gesprek op met --continue of --resume.

Context

Context en geheugen: wat je doet als het gesprek vol raakt

Een lange sessie wordt trager, duurder en slordiger. Deze vier commands houden je context schoon, en /memory bepaalt wat er structureel blijft hangen.

De volgorde die werkt

Draai eerst /context om te zien waar je ruimte verdwijnt. Vaak is de dader één groot bestand of een MCP-server die te veel teruggeeft. Los dat op, en pas als dat niet genoeg is, draai je /compact mét instructies, zodat de samenvatting bewaart wat je nodig hebt. Zonder instructies vat Claude samen wat hij belangrijk vindt, en dat is niet altijd hetzelfde.

Waarom /btw je context spaart

Een zijvraag stellen kost normaal gesproken permanent ruimte in je gesprek. /btw doet dat niet: de vraag en het antwoord verdwijnen weer uit de geschiedenis, terwijl Claude bij het beantwoorden wel je hele conversatie kan zien. Wel zonder toolgebruik, dus het is voor uitleg en niet voor werk.

Model

Model, effort en snelheid: waar je aan draait

Claude Code laat je twee knoppen los van elkaar instellen: wélk model denkt, en hoe hard het nadenkt. Dat tweede heet effort en is de knop waar de meeste mensen te weinig mee doen.

Welke effort-niveaus je krijgt

De beschikbare niveaus hangen af van het model dat je draait. max en ultracode gelden alleen voor de huidige sessie en worden niet bewaard als standaard. Zet je het op auto, dan kiest Claude Code zelf. Vanaf de commandoregel doe je hetzelfde met de flag --effort.

Plan mode zit ook op je toetsenbord

Je hoeft /plan niet te typen: Shift+Tab loopt door de permissiemodi heen en plan mode zit daarin. Wil je er meteen in starten, dan gebruik je claude --permission-mode plan. Voor een zwaardere planningssessie bestaat /ultraplan.

Reviewen

Reviewen, verifiëren en opruimen

Vijf commands die naar je diff kijken, en ze doen echt verschillende dingen. Hier gaat het in de praktijk het vaakst mis, omdat /review en /code-review vorig jaar nog hetzelfde deden.

/review is niet meer wat het was

Tussen versie 2.1.186 en 2.1.201 draaide /review dezelfde multi-agent-engine als /code-review medium. Sinds 2.1.202 is het weer een snelle read-only PR-review in één doorgang. Tutorials uit die tussenperiode beschrijven dus een zwaarder command dan je vandaag krijgt. Wil je de diepe variant, gebruik dan /code-review met een niveau.

Ze starten niet meer vanzelf

Sinds versie 2.1.215 draaien /verify en /code-review alleen nog op jouw expliciete aanroep. Daarvoor kon Claude ze ook zelf starten. Dat is prettig voor je verbruik, maar het betekent ook dat er niets gebeurt als jij het niet vraagt: maak het een vaste stap voor je commit.

De diepe review kost tegoed

De ultra-variant draait in de cloud. Op Pro en Max krijg je drie gratis runs; daarna gaat het van je usage credits af. Hij draait in Claude Code on the web en vereist een Claude.ai-account, dus via een third-party provider als Bedrock of Vertex krijg je hem niet. Vanaf je shell heet hij claude ultrareview. Voor de dagelijkse controle is /code-review op medium of high ruim voldoende.

Workflows

Workflows en automatisering: laten doorwerken zonder jou

Hier zit het verschil tussen Claude Code als slimme autocomplete en Claude Code als collega die een middag doorwerkt. Deze commands starten werk dat langer duurt dan één antwoord. Wat /workflows laat zien zijn dynamic workflows: processen die over meerdere beurten en meerdere agents doorlopen en die je kunt pauzeren, hervatten en bewaren.

Begin klein met /batch

Dit is het meest indrukwekkende en het meest riskante command in de lijst: het maakt tot dertig parallelle werkstromen aan, elk met een eigen git-worktree en een eigen pull request. Doe je eerste /batch op iets saais en goed testbaars, bijvoorbeeld een import die overal hernoemd moet worden. Dan zie je hoe de output eruitziet voordat je het op iets belangrijks loslaat.

Geplande routines draaien elders

/schedule zet werk als geplande agent op de infrastructuur van Anthropic. Dat is handig omdat het doorloopt zonder jou, maar het betekent ook dat zo'n routine niet zomaar bij je lokale bestanden kan. Houd routines dus bij werk dat op een repository staat, niet op je bureaublad.

Instellen

Instellingen, permissies en extensies

Deze groep opent de panelen waar je Claude Code inricht. Eén ervan is nieuw genoeg om te missen: /config accepteert tegenwoordig ook direct een sleutel en waarde, zodat je niet door menu's hoeft.

De snelste winst zit in /permissions

Elke keer dat Claude toestemming vraagt voor hetzelfde read-only commando kost je aandacht. Zet veelgebruikte leescommando's in de allow-lijst met permission-rule-syntax, bijvoorbeeld Bash(git log *) of Bash(npm test). De bundled skill /fewer-permission-prompts scant je eigen sessies en stelt zo'n lijst voor.

/config kan ook zonder menu

Sinds versie 2.1.181 werkt /config key=value rechtstreeks, en /config --help toont alle instelbare sleutels. Dat is fijn in een gedeelde onboarding-instructie: je kunt letterlijk opschrijven welke regels iemand moet plakken.

Apparaten

Apparaten, remote werken en achtergrondtaken

Claude Code is niet meer alleen je terminal. Een sessie kan naar de desktop-app, naar je telefoon, naar claude.ai en weer terug, en kan als achtergrondagent doorwerken terwijl jij je prompt vrijmaakt.

Achtergrondwerk is de standaard geworden

Sinds versie 2.1.198 draaien subagents standaard op de achtergrond. Je merkt dat vooral doordat je prompt vrij blijft terwijl er werk loopt. Ctrl+B zet een lopende taak alsnog naar de achtergrond, en /tasks is je overzicht. Ctrl+X gevolgd door Ctrl+K stopt in één klap alle draaiende background-subagents, met een tweede druk binnen drie seconden ter bevestiging. Ook bash-commando's kun je zo wegzetten: die krijgen een eigen task-ID en schrijven hun uitvoer naar een bestand dat Claude later zelf kan inlezen.

Verbruik

Verbruik en kosten in beeld houden

Claude Code deelt je gebruikslimiet met de rest van Claude. Deze commands laten zien waar het heen gaat, en dat is precies de informatie die je nodig hebt voordat je gaat klagen over limieten.

De uitsplitsing is het interessante deel

Op een betaald plan laat /usage zien welke skill, subagent, plugin of MCP-server je verbruik veroorzaakt. In de praktijk is dat bijna altijd één van drie dingen: een MCP-server die te veel teruggeeft, een skill die bij elke beurt meelaadt, of een subagent die te vaak wordt ingeschakeld. Kijk daar eerst, voordat je een duurder abonnement neemt.

Diagnose

Diagnose en feedback: wat je draait als het niet werkt

Voordat je een issue aanmaakt, draai je /doctor. Dat is niet alleen een controlelijstje meer: sinds versie 2.1.205 is het een skill die problemen ook echt kan oplossen.

Er is ook een /doctor zonder sessie

Vanaf je shell draai je claude doctor. Dat print read-only diagnostiek zonder een sessie te starten, wat prettig is als Claude Code juist niet wil opstarten. Het slash command in een lopende sessie kan méér: het biedt fixes aan, ruimt ongebruikte configuratie op en stelt voor om veelgebruikte commando's vooraf goed te keuren.

Waar je bugmelding heen gaat

Werk je zonder Anthropic-inloggegevens of via een third-party provider, dan schrijft /bug het rapport naar een lokaal archief onder ~/.claude/feedback-bundles/. Dat bestand kun je vervolgens zelf meesturen. Handig detail voor bedrijven die niet willen dat gespreksinhoud automatisch weggaat.

Skills

De bundled skills: commands die eigenlijk prompts zijn

Dertien meegeleverde skills verschijnen in het slash-menu alsof het gewone commands zijn, plus /deep-research dat in de referentie als workflow staat. Het verschil merk je in gedrag: ze denken na, ze kunnen tools gebruiken, en ze kosten dus tokens. De instelling disableBundledSkills zet ze allemaal uit behalve /doctor.

Waarom dit verschil ertoe doet

Een built-in command is gratis en instant. Een bundled skill is een opdracht aan een model en telt dus mee in je verbruik. Dat verklaart waarom /doctor soms even nadenkt en /clear nooit. Het verklaart ook waarom deze lijst per versie verandert: Anthropic voegt regelmatig skills toe. Check bij twijfel je eigen /-menu, dat is altijd actueler dan welke gids dan ook.

De rest

De rest van de officiële lijst

Dit zijn de overige commands uit de officiële referentie. Ze horen niet bij één van de groepen hierboven, maar ze zijn stuk voor stuk gedocumenteerd. De omschrijvingen hieronder volgen de officiële regel. Welke je in jouw versie ziet hangt af van platform, plan en omgeving, dus check /help als er eentje ontbreekt.

Waarom deze lijst per versie verschuift

De officiële referentie telt op dit moment 103 commandregels, waarvan er twee alleen nog als verwijderd vermeld staan. Anthropic voegt regelmatig iets toe en haalt af en toe iets weg, en een deel van de lijst is bovendien afhankelijk van je platform en je plan. Elke omschrijving op deze pagina volgt de officiële regel, maar jouw eigen /-menu is altijd actueler dan welke gids dan ook.

Composer

De composer: vijf tekens die je invoer veranderen

Aan het begin van je invoer hebben vijf tekens een speciale betekenis. Ze samen leren kennen scheelt meer tijd dan welk los command dan ook, want je gebruikt ze de hele dag.

Shell mode kan meer dan je denkt

Een regel die met een uitroepteken begint draait meteen, zonder goedkeuringsvraag, en zowel het commando als de output belanden in je context. Er zit Tab-autocomplete op je eerdere shellcommando's en op paden. Sinds versie 2.1.186 reageert Claude ook automatisch op de output: draai je ! npm test, dan krijg je meteen een analyse van de failures erbij. Wil je het oude gedrag terug, waarbij de output alleen aan de context wordt toegevoegd, zet dan respondToBashCommands op false in settings.json. Shell mode verlaat je met Esc, Backspace of Ctrl+U op een lege prompt.

Het apenstaartje wijst naar drie soorten dingen

Bestanden en mappen, dat is de bekende. Maar je roept er ook subagents mee aan met @agent-<naam>, en MCP-resources met @server:protocol://resource/pad. Die resources verschijnen gewoon naast je bestanden in het autocompletemenu, en je kunt er meerdere in één prompt zetten.

Het hekje is weg, en dat is een veelgemaakte fout

Vrijwel elke tutorial van vorig jaar leert je om een bericht met een hekje te beginnen om iets aan je geheugen toe te voegen. Dat werkt niet meer sinds versie 2.0.70. De officiële vervanging staat in de changelog: vraag Claude gewoon om je CLAUDE.md aan te passen. Daarnaast bestaat er automatisch geheugen, waarover verderop meer.

Sneltoetsen

Sneltoetsen die je dagelijks gebruikt

Twee toetsen zijn de belangrijkste van allemaal: Esc onderbreekt Claude midden in een beurt zonder het werk tot dan toe weg te gooien, en Shift+Tab wisselt je permissiemodus. De rest hieronder komt uit de officiële documentatie; de losse toetsen binnen de transcript-viewer staan daar in een eigen tabel.

Wat er zonder toetsaanslag in beeld komt

Drie dingen verschijnen vanzelf. Bij complex, meerstaps werk komt er een takenlijst in het statusgebied met maximaal vijf taken, die je met Ctrl+T verbergt. Kom je terug na minstens drie minuten weg, dan krijg je automatisch een recap van één regel; met /recap vraag je die zelf op. En staat er een pull request open voor je branch, dan zet Claude Code een klikbare link in de footer met een gekleurde onderstreping: groen voor approved, geel voor pending, rood voor changes requested, grijs voor draft. Dat laatste werkt alleen met de gh CLI geïnstalleerd.

Op macOS moet je Option eerst vrijmaken

De Alt- en Option-sneltoetsen werken pas als je terminal Option als Meta doorgeeft. In iTerm2 zet je dat onder Settings, Profiles, Keys op "Esc+". In Apple Terminal heet de optie "Use Option as Meta Key". In VS Code zet je "terminal.integrated.macOptionIsMeta" op true. Doe je dat niet, dan lijkt het alsof die toetsen niet bestaan.

Tekst

Tekst bewerken, multiline invoeren en vim-modus

De invoerregel van Claude Code gedraagt zich als een readline-veld. Wie de standaard shell-toetsen kent, kan meteen door; wie liever vim gebruikt, zet dat aan in de instellingen.

Shift+Enter werkt niet overal vanzelf

In VS Code, Cursor, Alacritty en Zed moet je de binding eerst installeren met /terminal-setup. In de terminals die het native ondersteunen hoef je niets te doen. En als je het even niet weet: een backslash gevolgd door Enter werkt altijd, in elke terminal.

Vim-modus zet je nu in de instellingen aan

Het losse /vim-command is verwijderd in versie 2.1.92. Je zet vim-bewerking aan via /config onder Editor mode. Wat werkt: NORMAL, INSERT en VISUAL, navigatie met h j k l, w e b, 0 $ ^, gg G en f F t T met puntkomma en komma, bewerking met x, dd, D, dw, de, db, cc, C, cw, s, S, yy, p, P, de inspring-operatoren, J, u en de punt om te herhalen, plus text objects zoals iw, aw, i" en i(. Blok-visual met Ctrl+V wordt niet ondersteund. Met vimInsertModeRemaps map je een tweetoetsreeks zoals jj naar Esc. Nuttig voor wie zelf veel in de code zit; wie Claude Code vooral in gewone taal aanstuurt, werkt dichter tegen vibe coding aan en heeft dit niet nodig.

CLI

De CLI: alles wat je vanaf je shell kunt starten

Buiten de sessie om heeft claude een eigen set subcommands. Dit is het deel dat je nodig hebt voor scripts, CI en het beheren van achtergrondagenten. Typ je iets verkeerd, dan stelt de CLI een correctie voor: "claude mcp lis" antwoordt met "Did you mean list?". Alles in deze tabel hebben wij nagelopen tegen de geïnstalleerde CLI, versie 2.1.220, met claude <commando> --help.

Flags

Flags voor model, permissies, tools en sessies

De flags waarmee je bepaalt wie er denkt, wat er mag en welk gesprek je opent. Waarschuwing vooraf uit de docs zelf: claude --help toont niet alle flags, dus als iets er niet in staat wil dat niet zeggen dat het niet bestaat.

De flag voor agent teams

Werk je met agent teams, waarbij meerdere sessies onder een teamlead samenwerken, dan bepaalt --teammate-mode hoe je die teamgenoten te zien krijgt. Op auto kiest Claude Code zelf, in-process houdt ze in je huidige terminal en tmux geeft elke teamgenoot een eigen paneel.

Het verschil tussen --disallowedTools en --tools

Dit wordt vaak door elkaar gehaald en het verschil is belangrijk voor je tokengebruik. --tools bepaalt welke built-in tools überhaupt bestaan in de sessie: wat je weglaat, staat niet eens in de context. --disallowedTools is een deny-regel: een kale toolnaam haalt de tool uit de context, maar een gerichte regel zoals Bash(rm *) weigert alleen de calls die matchen en laat de rest gewoon werken.

Scripting

Flags voor scripting, system prompts en speciale modi

Zodra je Claude Code in een pipeline of CI zet, verschuift je aandacht naar voorspelbare uitvoer en harde plafonds. Deze flags zijn daarvoor gemaakt.

De twee flags die elke CI-run verdient

Zet altijd --max-turns en --max-budget-usd. Een agent die in een loop terechtkomt is geen theoretisch risico maar de meest voorkomende manier waarop mensen onaangenaam verrast worden door een rekening. Met die twee flags heb je een plafond in stappen én in geld.

Als niets meer werkt: --bare of --safe-mode

--bare laadt geen hooks, skills, plugins, MCP, auto memory en geen CLAUDE.md. Dat is niet alleen sneller voor scripts, het is ook de snelste manier om te bepalen of jouw probleem in Claude Code zit of in je eigen configuratie. --safe-mode doet iets vergelijkbaars specifiek om kapotte aanpassingen te debuggen.

Eigen commands

Je eigen slash command maken (en waarom het nu een skill heet)

Hier is de belangrijkste structurele verandering van het afgelopen jaar. Custom slash commands bestaan niet meer als apart concept: ze zijn opgegaan in de open standaard Agent Skills. De documentatie zegt het letterlijk zo: een bestand op .claude/commands/deploy.md en een skill op .claude/skills/deploy/SKILL.md maken allebei /deploy en werken hetzelfde. Je bestaande .claude/commands-bestanden blijven gewoon werken.

Wie wint bij dezelfde naam

De volgorde is: enterprise gaat voor persoonlijk, persoonlijk gaat voor project. Elk niveau kan ook een meegeleverde skill met dezelfde naam overschrijven, en een skill wint van een gelijknamig bestand in .claude/commands. Skills uit een plugin krijgen een eigen namespace en heten dan /plugin-naam:skill-naam. Zet je skills in submappen, dan krijgen ze sinds versie 2.1.203 een directory-gekwalificeerde naam zoals /apps/web:deploy.

Meerdere skills stapelen

Sinds versie 2.1.199 kun je aan het begin van één bericht tot zes skills stapelen: /skill-a /skill-b doe XYZ. Alle genoemde skills laden, en de resterende tekst gaat als $ARGUMENTS naar elk van ze. Handig als je een stijlregel en een taakrecept wilt combineren zonder ze samen te voegen tot één bestand.

Wie mag wat aanroepen

Met disable-model-invocation maak je een skill die alleen jij kunt starten. Met user-invocable: false doe je het omgekeerde: Claude mag hem gebruiken, maar hij verdwijnt uit je slash-menu. Op teamniveau stuur je toegang met permission-regels zoals Skill(naam) en met de instelling skillOverrides, die vier standen kent: on, name-only, user-invocable-only en off.

Frontmatter

Alle frontmattervelden van een skill

Dit is het volledige veldenoverzicht uit de officiële skills-referentie. Alles is optioneel; description is het enige veld dat je in de praktijk echt niet moet overslaan. Booleans accepteren sinds versie 2.1.218 ook yes, no, on, off, 1 en 0.

Argumenten

Argumenten en dynamische context in je eigen commands

Twee mechanismen maken het verschil tussen een statisch tekstblok en een echt commando: stringsubstituties voor wat de gebruiker meetypt, en dynamische context voor wat er op dat moment waar is in je repo.

Shell-quoting werkt zoals je verwacht

Argumenten worden geknipt volgens shell-regels, dus "hello world" tussen aanhalingstekens is één argument. Wil je een letterlijk dollarteken in je tekst, dan escape je het met een backslash.

Dynamische context: het commando draait vóór Claude iets ziet

Zet je in de body van een skill een stukje in de vorm van een uitroepteken gevolgd door een commando tussen backticks, dan draait dat shellcommando vóórdat de content naar Claude gaat, en wordt de placeholder vervangen door de output. Claude voert dus niets uit; het is preprocessing. Het wordt alleen herkend aan het begin van een regel of na witruimte, en voor meerregelige commando's open je een fenced block met drie backticks gevolgd door een uitroepteken. Je gebruikt dit voor dingen als de huidige git-status of de lijst met gewijzigde bestanden, zodat je command altijd op actuele feiten werkt. Beheerders kunnen dit uitzetten voor eigen, project- en pluginskills met de instelling disableSkillShellExecution.

Hooks

Hooks: alle 30 events waarop je kunt inhaken

Een hook is jouw code die afgaat op een moment in de levensloop van een sessie. Dat is de manier om afspraken af te dwingen die je niet aan een prompt wilt overlaten, bijvoorbeeld een formatter na elke bewerking of een blokkade op bepaalde commando's. De namen hieronder komen letterlijk uit de referentie; de tweede kolom is onze vertaling van het moment waarop ze vuren. Voor de exacte invoervelden per event pak je hooks.md erbij.

De vier die je in de praktijk het eerst pakt

PostToolUse om je formatter of linter te draaien nadat er iets is bewerkt. PreToolUse om een commando tegen te houden dat in jouw repo nooit mag draaien. UserPromptSubmit om standaardcontext mee te sturen bij elke vraag. En SessionEnd voor opruimwerk. De rest is er voor specifiekere gevallen; begin met één hook en bouw uit.

Hooks instellen

Hooks instellen: handlers, matchers, exitcodes en timeouts

Een hook heeft twee onderdelen: waar hij op reageert en wat hij doet. Er zijn vijf soorten handlers, en het loont om te weten dat het niet alleen shellscripts hoeven te zijn.

Waar je ze neerzet

Hooks configureer je in ~/.claude/settings.json voor jezelf, in .claude/settings.json voor het project, in .claude/settings.local.json voor lokale afwijkingen, in managed policy settings voor een organisatie, in hooks/hooks.json van een plugin, of in de frontmatter van een skill of subagent, waar ze alleen tijdens de levensduur daarvan bestaan. /hooks toont wat er actief is en disableAllHooks: true zet tijdelijk alles uit.

Matchers en het if-veld

De matcher filtert per event, meestal op toolnaam. Je kunt een lijst geven zoals "Edit|Write"; andere tekens worden als JavaScript-regex gelezen, zonder anchors. Een sterretje of een lege matcher pakt alles. Het if-veld accepteert permission-rule-syntax zoals Bash(git *), zodat je heel gericht kunt inhaken. Matchende hooks draaien parallel en identieke handlers worden gededupliceerd.

Exitcodes bepalen wat er gebeurt

Bij command-hooks betekent exit 0 succes, waarbij stdout als JSON wordt gelezen. Exit 2 is een blokkerende fout: stderr gaat naar Claude en de actie wordt tegengehouden bij onder meer PreToolUse, UserPromptSubmit en Stop. Andere codes zijn niet-blokkerend. In de JSON kun je onder andere continue, systemMessage, decision met reden, en hookSpecificOutput meegeven met permissionDecision allow, deny, ask of defer, plus additionalContext, updatedInput en updatedToolOutput. Stdout, additionalContext en systemMessage worden afgekapt op 10.000 tekens.

Timeouts waar je op moet letten

Standaard krijgen command-, http- en mcp_tool-hooks 600 seconden, prompt-hooks 30 en agent-hooks 60. Bij UserPromptSubmit gaat de standaard voor de eerste drie omlaag naar 30 seconden, bij MessageDisplay naar 10. SessionEnd-hooks delen samen een budget van anderhalve seconde, te verhogen tot de per-hook-timeout met een maximum van 60 seconden. Duurt je hook langer, zet hem dan op async: true, en gebruik asyncRewake als Claude bij exit 2 gewekt moet worden.

Subagents

Subagents: werk delegeren aan een eigen agent

Een subagent is een aparte agent met een eigen system prompt, eigen tools en een eigen context. Je gebruikt ze om je hoofdgesprek schoon te houden en om werk parallel te laten lopen. Ze wonen als markdownbestanden met YAML-frontmatter in .claude/agents voor je project of ~/.claude/agents voor jezelf.

Drie manieren om er één aan te roepen

Met gewone taal: "gebruik de test-runner subagent hiervoor". Met een mention: typ het apenstaartje en kies uit de lijst, of schrijf handmatig @agent-<naam>; bij een plugin wordt dat @agent-plugin:naam. Dat garandeert dat precies die subagent draait. Of sessiebreed met claude --agent <naam>, waarbij de system prompt van die agent de standaardprompt volledig vervangt.

De wizard is weg

Tot versie 2.1.197 opende /agents een interface met tabbladen. Sinds 2.1.198 print het alleen nog een herinnering dat je Claude kunt vragen om subagents te maken, of ze zelf in .claude/agents kunt bewerken. De bestandslocaties en de frontmatter zijn niet veranderd; alleen de terminalwizard is verdwenen. In de praktijk is de snelste route: vraag Claude om de subagent te schrijven en lees het resultaat na.

De limieten waar je tegenaan loopt

Per sessie mogen er maximaal 200 subagents draaien, met maximaal 20 tegelijk, en de nestdiepte is standaard 3 lagen. Alle drie zijn te verhogen met omgevingsvariabelen: CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENTS_PER_SESSION, CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS en CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENT_SPAWN_DEPTH. De nestdiepte is het afgelopen jaar heen en weer gegaan tussen 5, 1 en 3, dus ga niet af op wat een oudere handleiding zegt. Met /clear reset je de sessieteller.

De Task-tool heet nu Agent

Letterlijk uit de documentatie: in versie 2.1.63 is de Task-tool hernoemd naar Agent, en bestaande Task-verwijzingen in instellingen en agentdefinities werken nog als alias. Kom je in een tutorial "de Task tool" tegen, dan gaat dat over wat nu Agent heet. Wil je delegatie helemaal uitzetten, dan doe je dat met een deny-regel op de Agent-tool; per type kan ook, bijvoorbeeld Agent(Explore).

Agentvelden

De frontmatter van een subagent

Alleen name en description zijn verplicht. De body van het bestand wordt de system prompt van de subagent, dus schrijf daar wat hij is en hoe hij moet werken.

Output styles

Output styles: de toon en rol van Claude veranderen

Een output style wijzigt de system prompt: rol, toon en formaat. Het is de knop waarmee je Claude Code van "doe het gewoon" naar "leg het uit terwijl je het doet" verplaatst, en andersom.

Het losse command bestaat niet meer

/output-style is deprecated verklaard in versie 2.1.73 en verwijderd in 2.1.91. Je wisselt nu via /config onder Output style, of met de instelling outputStyle. Dit is een van de vaakst geciteerde commands in oudere handleidingen, dus verwacht verwarring als je een collega een tutorial doorstuurt.

Je eigen style maken

Een custom style is een markdownbestand in ~/.claude/output-styles, in .claude/output-styles of in managed policy. In de frontmatter zet je name, description, keep-coding-instructions (standaard false) en force-for-plugin. Let op de reikwijdte: styles gelden alleen voor het hoofdgesprek, niet voor subagents, met forks als uitzondering.

CLAUDE.md

CLAUDE.md, AGENTS.md en automatisch geheugen

De grootste kwaliteitswinst zit niet in commands maar in wat Claude standaard al weet over jouw project. Dat regel je met CLAUDE.md, met .claude/rules en met het automatische geheugen. Claude Code loopt de mappenboom omhoog en plakt alles wat het vindt achter elkaar.

Houd het kort en importeer de rest

De richtlijn uit de documentatie is onder de 200 regels per bestand. Wordt het langer, importeer dan met @pad/naar/bestand. Imports zijn recursief tot maximaal 4 hops en worden bij het opstarten volledig in context geladen. Wil je juist géén import, zet het pad dan tussen backticks. Verwijs je vanuit een projectbestand naar iets buiten je werkdirectory, dan krijg je eenmalig een goedkeuringsdialoog; imports in je eigen ~/.claude-bestanden laden zonder vraag. CLAUDE.md-bestanden in submappen laden pas op het moment dat Claude daar bestanden leest.

Regels die alleen laden wanneer ze relevant zijn

In .claude/rules/ zet je losse markdownbestanden, recursief ontdekt en symlinks toegestaan. Zonder frontmatter laden ze bij het opstarten met dezelfde prioriteit als .claude/CLAUDE.md. Zet je er een paths:-blok in met globs, bijvoorbeeld alleen de TypeScript-bestanden onder src, dan laden ze alleen wanneer Claude met matchende bestanden werkt. Brace-expansie is toegestaan. Dat is de nette manier om tien pagina's aan conventies te hebben zonder ze elke sessie te betalen.

Gebruik je AGENTS.md? Twee routes

Claude Code leest CLAUDE.md, niet AGENTS.md. Het officiële advies voor repositories die de AGENTS.md-conventie van andere coding agents volgen: maak een CLAUDE.md die begint met @AGENTS.md als import, eventueel met Claude-specifieke instructies eronder. Of maak een symlink met ln -s AGENTS.md CLAUDE.md. Op Windows heeft de import de voorkeur, omdat symlinks daar beheerdersrechten vragen.

Wat /init meeleest

/init genereert een start-CLAUDE.md en kijkt daarbij ook naar bestaande regels van andere tools: Cursor-rules in .cursor/rules/ en .cursorrules, en Copilot-instructies in .github/copilot-instructions.md. Zet je de omgevingsvariabele CLAUDE_CODE_NEW_INIT=1, dan neemt het ook AGENTS.md, .devin/rules/, .windsurf/rules/ en .clinerules mee. Handig als je van een andere agent overstapt.

Automatisch geheugen vervangt het oude hekje

Automatisch geheugen staat standaard aan. Claude schrijft zelf notities per repository naar ~/.claude/projects/<project>/memory/, met MEMORY.md als index. De eerste 200 regels of 25 KB daarvan laden in elke sessie; onderwerpbestanden laden pas als ze nodig zijn. Vraag je Claude iets te onthouden, dan gaat het hierheen; zeg je expliciet "zet dit in CLAUDE.md", dan bewerkt hij dat bestand. Uitzetten kan met de schakelaar in /memory, met de instelling autoMemoryEnabled of met CLAUDE_CODE_DISABLE_AUTO_MEMORY=1, en verplaatsen met autoMemoryDirectory.

MCP

MCP-servers toevoegen en hun prompts aanroepen

MCP is hoe Claude Code bij je andere systemen komt. Voor commands is één ding belangrijk: prompts van een MCP-server verschijnen gewoon in je slash-menu, en resources roep je aan met het apenstaartje.

De scopes zijn hernoemd, en dat breekt oude tutorials

Met -s of --scope kies je waar de configuratie landt. local is de standaard en geldt alleen voor jou in dit project; die heette in oudere versies "project". project deelt de server via .mcp.json in de repository. user geldt in al je projecten; die heette vroeger "global". Een tutorial die -s global gebruikt, is dus verouderd. Servers uit .mcp.json vragen om goedkeuring; met enabledMcpjsonServers en disabledMcpjsonServers stuur je dat centraal.

Let op je tokengebruik

Claude Code waarschuwt zodra de output van een MCP-tool boven de 10.000 tokens komt en kapt standaard af op 25.000, te verhogen met MAX_MCP_OUTPUT_TOKENS. De opstarttimeout stuur je met MCP_TIMEOUT; een timeout-veld in milliseconden per server in .mcp.json gaat voor op MCP_TOOL_TIMEOUT. Toolnamen volgen het patroon mcp__<server>__<tool>, en bij plugins mcp__plugin_<plugin>_<server>__<tool>. Duurt een MCP-aanroep in je hoofdgesprek langer dan twee minuten, dan verhuist die sinds versie 2.1.212 automatisch naar een achtergrondtaak. De namen workspace, claude-in-chrome, computer-use, Claude Preview en Claude Browser zijn gereserveerd. Meer hierover staat op Skills en MCP.

Verdwenen

Wat er verdwenen of hernoemd is (en waarom je tutorial vastloopt)

Claude Code beweegt hard. Dit is de lijst waar oudere handleidingen op stuklopen, met per regel wat je in plaats daarvan doet. Loop hem één keer door en je bespaart jezelf een middag zoeken.

Drie oude subcommands die niet meer bestaan

Wij hebben claude config get, claude config set en claude migrate-installer uit de npm-tijd getest tegen de geïnstalleerde CLI, versie 2.1.220. Alle drie vallen terug op de algemene help, wat betekent dat het subcommando niet meer bestaat. Instellingen zet je nu vanuit een sessie met /config, desnoods direct als /config key=value. Welke versie ze precies heeft verwijderd, hebben wij niet kunnen vaststellen; dat noemen wij daarom niet, want een versienummer noemen dat we niet kunnen nakijken is gokken.

Prijs

Wat Claude Code kost vanuit Nederland

Claude Code zit in Pro, Max, Team en Enterprise. Let op als je andere gidsen leest: die noemen bijna altijd dollarprijzen exclusief btw, terwijl je vanuit Nederland euro's te zien krijgt. Dit zijn de bedragen die wij op 1 augustus 2026 zelf op de prijspagina zagen staan.

Of via de API, per token

Werk je met een API-key in plaats van een abonnement, dan reken je per miljoen tokens af, en die tarieven publiceert Anthropic in dollars: Fable 5 op 10 dollar in en 50 dollar uit, Opus 5 op 5 en 25, Sonnet 5 op 2 en 10 als introductieprijs tot en met 31 augustus 2026 en daarna 3 en 15, en Haiku 4.5 op 1 en 5. Batchverwerking scheelt 50 procent. Voor een team dat de hele dag codeert is een abonnement in de regel voorspelbaarder; de volledige afweging staat op Modellen en abonnementen.

Twee dingen voor Nederlandse organisaties

De Europese diensten van Claude worden geleverd door Anthropic Ireland Limited. Nederland staat op Anthropics lijst van ondersteunde landen, voor zowel Claude.ai als de API. Gaat er broncode of persoonsgegevens doorheen, dan wil je een verwerkersovereenkomst en een zakelijk abonnement waarbij niet standaard op je gegevens wordt getraind. Het volledige kader staat op Privacy en zakelijk gebruik. Werk je liever buiten de terminal, kijk dan naar Claude Cowork, dat dezelfde agentische techniek naar gewoon kenniswerk brengt.