MCP server: wat het is, hoe je er een koppelt en welke er zijn

MCP uitgelegd

Wat is MCP (Model Context Protocol), in mensentaal

MCP is een open standaard die AI-applicaties verbindt met externe systemen: bestanden, databases, zoekmachines en tools. Anthropic bedacht het protocol en gaf het vrij; inmiddels gebruiken ook ChatGPT, VS Code en Cursor het. De officiele metafoor van de makers: MCP is de USB-C-poort voor AI-applicaties.

De analogie die het echt duidelijk maakt

Zie een MCP server als de baliemedewerker van een systeem. Claude loopt naar de balie en vraagt wat er te halen valt. De baliemedewerker antwoordt: ik kan facturen opzoeken, een concept aanmaken en een status wijzigen. Claude kiest daaruit, de baliemedewerker doet het werk in het systeem en geeft het antwoord terug. Claude komt zelf nooit achter de balie en kan dus ook niets doen wat de baliemedewerker niet aanbiedt. Wie er achter die balie zit en wat die persoon mag, bepaal jij.

Wat een server precies aanbiedt: tools, resources en prompts

Een MCP server heeft drie soorten aanbod. Tools zijn acties die Claude kan uitvoeren, zoals een factuur opzoeken of een issue aanmaken. Resources zijn stukken context die de server aanlevert en die Claude alleen mag inzien, zoals een bestand, een logregel of een tabel. Prompts zijn kant-en-klare templates die de server meelevert. Het verschil tussen een tool en een resource is het verschil tussen een knop en een prikbord: een tool doet iets, een resource laat iets zien. Voor je eerste koppeling telt vooral het onderscheid tussen lezen en wijzigen, want dat bepaalt welke rechten je meegeeft.

Host, client en server: wie praat er met wie

In de architectuur van het protocol zijn er drie rollen. De host is de applicatie waarin jij werkt: claude.ai, Claude Desktop, Cowork of Claude Code. Die host start per gekoppelde server een client, en die client onderhoudt precies een verbinding met precies een server. Koppel je vijf servers, dan draaien er vijf clients naast elkaar. Onder water praat het geheel via JSON-RPC 2.0. Dat verklaart ook waarom een kapotte server de rest niet meesleept: elke verbinding staat op zichzelf.

Lokaal of remote: het verschil dat je moet snappen

Een lokale server draait als proces op je eigen machine en praat via stdio. Handig voor alles wat bij jou op de computer staat: mappen, een database in je netwerk, een browser. Een remote server draait ergens op internet en praat via Streamable HTTP, meestal met OAuth-inlog. Dat is wat je in claude.ai koppelt. Belangrijk voor Nederlandse bedrijven: bij een remote connector komt de verbinding vanaf de servers van Anthropic, niet vanaf de laptop van de gebruiker. Een systeem dat alleen binnen je eigen netwerk bereikbaar is, werkt dus niet zomaar.

MCP versus een gewone API

Een API is de deur voor programmeurs: je schrijft vooraf code die precies weet welke deur er is en hoe je hem opent. MCP is een afspraak over hoe die deur eruitziet, zodat een AI-model hem tijdens het gesprek zelf kan vinden en gebruiken. Onder water praat een MCP server vaak gewoon met dezelfde API. Het verschil zit in wie hem bedient: bij een API is dat jouw code, bij MCP is dat het model, op het moment dat het nodig is. Daarom heb je voor een MCP-koppeling meestal geen ontwikkelproject nodig, maar wel een gesprek over rechten.

Wat MCP niet doet, en waarom dat geruststellend is

Drie misverstanden die het snelst wegvallen als je ze een keer hardop zegt. MCP verandert niets aan het model zelf: Claude wordt er niet slimmer van, alleen beter geinformeerd. MCP geeft Claude ook geen rechten die het account waarmee je inlogt niet al heeft; mag jij geen facturen verwijderen, dan mag de connector dat namens jou ook niet. En MCP is geen kopieeractie: de server haalt op wat je vraagt, op het moment dat je het vraagt, en bouwt geen eigen tweede kopie van je administratie. Dat laatste is precies wat je in een verwerkingsregister wilt kunnen opschrijven.

Wie de standaard nu bezit

Op 9 december 2025 droeg Anthropic het Model Context Protocol over aan de Agentic AI Foundation, een onderdeel van de Linux Foundation, mede opgericht door Anthropic, Block en OpenAI en gesteund door onder meer Google, Microsoft, AWS, Cloudflare en Bloomberg. Praktisch gevolg: MCP is geen product van een leverancier meer, maar een gedeelde standaard. De actuele versie van de specificatie is 2026-07-28; oudere versies blijven werken via achterwaartse compatibiliteit. Wat je vandaag koppelt of bouwt, blijft dus werken als je later van AI-tool wisselt.

Koppelen: claude.ai

Een MCP server koppelen aan claude.ai, stap voor stap

In claude.ai heet een MCP server een connector. Kant-en-klare connectors installeer je met een paar klikken uit de directory; een eigen of minder bekende server voeg je toe met de server-URL. Dit is de route voor beide.

Waar connectors werken en hoeveel je er mag hebben

Custom connectors werken op Claude in de browser, in Cowork en in Claude Desktop, op Free, Pro, Max, Team en Enterprise. Op Free kun je er een koppelen, op de betaalde abonnementen is het aantal onbeperkt. Ondersteuning per product volgens Anthropic: claude.ai heeft volledige remote MCP inclusief MCP Apps, Claude Desktop heeft volledige MCP inclusief lokale extensies, de mobiele app doet remote MCP, Claude Code doet remote MCP plus plugins, en Cowork heeft volledige MCP- en plugin-ondersteuning. Dat laatste verschil telt als je lokale servers in Cowork wilt gebruiken.

Wat het kost

MCP kost geen apart abonnement: de connectors zitten in het Claude-abonnement dat je al hebt, en het verschil zit alleen in het aantal (een op Free, onbeperkt op elk betaald abonnement) en in wie ze mag toevoegen. De actuele bedragen in euro staan op Modellen en abonnementen, zodat je ze op een plek nakijkt in plaats van op vier.

MCP Apps: meer dan tekst in de chat

Servers kunnen sinds kort ook interactieve onderdelen in het gesprek tonen in plaats van alleen tekst: een grafiek, een kaart of een formulier dat je direct invult. Anthropic noemt dat MCP Apps en ondersteunt het op claude.ai. Voor een demo aan collega's is dat het moment waarop het kwartje meestal valt.

De connector staat er, maar Claude gebruikt hem niet

Bijna altijd een van drie dingen. Ten eerste: je bent wel toegevoegd maar niet ingelogd, want op Team en Enterprise voegt een Owner de connector toe en authenticeert elk lid daarna zelf. Ten tweede: je vraag lijkt niet op iets wat de server aanbiedt, en Claude kiest alleen tools die passen bij wat je vraagt; noem het systeem gewoon expliciet ("kijk in ons projectsysteem"). Ten derde: een beheerder heeft de betreffende tool geblokkeerd of goedkeuringsplichtig gemaakt, en een geblokkeerde tool wordt weggefilterd voordat Claude hem ziet. Vraag Claude in twijfelgevallen simpelweg welke tools hij nu tot zijn beschikking heeft.

Koppelen: desktop

Een lokale MCP server koppelen aan Claude Desktop

Alles wat op je eigen machine of in je eigen netwerk staat, koppel je het makkelijkst via Claude Desktop. Daar heten lokale servers extensions, en de meeste installeer je met een klik.

Wat MCPB-bundels oplossen

Een MCP Bundle, herkenbaar aan de extensie .mcpb, verpakt een server met al zijn afhankelijkheden tot een installeerbare extensie. Dat lost drie dingen op: het werkt op elk besturingssysteem hetzelfde, je hoeft geen losse pakketten te installeren, en de bundel kan ondertekend en centraal bijgewerkt worden. Anthropic noemt dit de route voor het uitrollen van lokale servers naar Claude Desktop binnen een organisatie. Losse servers uit npm of PyPI kunnen niet direct in de Connectors Directory: verpak ze als MCPB of stop ze in een plugin.

Wanneer lokaal beter is dan remote

Kies lokaal als de data je machine of je netwerk niet uit hoeft, als het systeem niet publiek bereikbaar is, of als je met bestanden op je schijf werkt. Kies remote als collega's dezelfde koppeling nodig hebben en je hem centraal wilt beheren. Voor veel Nederlandse mkb-teams is de combinatie het handigst: remote connectors voor de cloudpakketten die iedereen gebruikt, lokaal voor wat op de eigen server staat.

Twee dingen die je een middag kunnen kosten

Ten eerste: een lokale server draait met jouw rechten op je eigen machine, net als elk ander programma dat je start. Geef je hem toegang tot een map, dan heeft Claude die toegang ook. Ten tweede: Claude Desktop is niet beschikbaar op Linux. Werk je op Linux, dan koppel je je lokale server aan Claude Code of aan een andere MCP-client die wel op je systeem draait. Een remote connector via claude.ai in de browser werkt daar natuurlijk gewoon.

Koppelen: Claude Code

MCP in Claude Code: de commando's, de scopes en de limieten

In Claude Code voeg je servers toe vanaf de command line. Dat klinkt technischer dan het is: het zijn een paar commando's, en het grote voordeel is dat je een configuratie met je team kunt delen via de repo. Dit is ook het oppervlak met de meeste knoppen, dus hier staat het meeste detail.

Let op de dubbele streepjes

Bij een lokale server scheiden twee losse streepjes het Claude-commando van het commando dat de server start. Alles na die scheiding gaat naar de server zelf. Omgevingsvariabelen geef je mee met de vlag voor env. Vergeet je de scheiding, dan probeert Claude Code de argumenten zelf te lezen en krijg je een foutmelding die nergens op slaat.

Drie scopes, en waarom project de interessantste is

Met de vlag -s of --scope kies je waar de configuratie landt. local is de standaard: alleen jij, alleen dit project, opgeslagen in ~/.claude.json. user geldt voor al je projecten, maar blijft prive. project schrijft naar een bestand met de naam .mcp.json in de projectmap, dat je in versiebeheer zet zodat je hele team dezelfde servers krijgt. Bij dubbele namen wint local van project, project van user, user van plugin-servers, en die weer van connectors uit claude.ai.

De scopes zijn hernoemd, en dat breekt oude tutorials

Kom je een handleiding tegen die -s global gebruikt, dan is die verouderd: die scope heet nu user. En wat vroeger "project" heette, heet nu local. Een tutorial uit 2025 die deze woorden nog gebruikt, klopt dus niet meer met de CLI die je vandaag draait. Dit is verreweg de meest voorkomende reden dat een gekopieerd commando een onbegrijpelijke fout geeft.

De goedkeuringsflow van een .mcp.json in de repo

Een server die in de repo staat, draait niet zomaar. Claude Code vraagt je expliciet of je hem vertrouwt, want een .mcp.json uit andermans repo is code die jij laat starten. Sinds versie 2.1.196 is dat dichtgetimmerd: een gekloonde repo kan zijn eigen servers niet goedkeuren, dus enableAllProjectMcpServers in een meegecommitte .claude/settings.json wordt genegeerd zolang de map niet vertrouwd is. Centraal sturen kan met de instellingen enabledMcpjsonServers en disabledMcpjsonServers. Bewust ja zeggen bij een nieuwe repo is dus geen hinder maar de bedoeling.

Secrets buiten je repo houden

In .mcp.json mag je omgevingsvariabelen gebruiken in het commando, de argumenten, de env, de url en de headers, met een standaardwaarde als terugval. Zo deel je de configuratie zonder sleutels in versiebeheer te zetten. Een veelgemaakte fout: een blok met een url maar zonder type wordt gelezen als een lokale server. Zet er dus altijd het juiste type bij.

Prompts en resources gebruiken, niet alleen tools

De meeste mensen gebruiken alleen de tools van een server en missen de andere twee. Prompts van een MCP server verschijnen gewoon in je slash-menu, met de vorm /mcp__servernaam__promptnaam; ze accepteren argumenten, dus /mcp__github__pr_review 456 werkt. Resources haal je binnen met het apenstaartje, in de vorm @server:protocol://pad, en ze verschijnen in hetzelfde autocomplete-menu als je bestanden. Dat is de snelste manier om een specifiek document of logbestand in je prompt te krijgen zonder het eerst te downloaden.

Je claude.ai-connectors komen automatisch mee

Ben je in Claude Code ingelogd met een claude.ai-abonnement, dan verschijnen de connectors die je op claude.ai hebt toegevoegd ook in het /mcp-overzicht. Wil je dat niet, dan zet je dat uit met de instelling daarvoor. Andersom geldt: sommige door Anthropic gehoste connectors, zoals Microsoft 365, Gmail en Google Calendar, kun je alleen via de instellingen van claude.ai authenticeren, niet lokaal.

Grenzen aan de output en aan de tijd

Claude Code waarschuwt zodra de uitvoer van een MCP-tool boven de 10.000 tokens komt en kapt standaard af op 25.000 tokens, te verhogen met MAX_MCP_OUTPUT_TOKENS. De opstarttimeout stuur je met MCP_TIMEOUT; een timeout-veld in milliseconden per server in .mcp.json gaat voor op MCP_TOOL_TIMEOUT. Duurt een MCP-aanroep in je hoofdgesprek langer dan twee minuten, dan verhuist die sinds versie 2.1.212 automatisch naar een achtergrondtaak, zodat je niet zit te wachten. Loopt een koppeling steeds vast bij het opstarten, dan is MCP_TIMEOUT de eerste knop die je omdraait.

Toolnamen en gereserveerde servernamen

Toolnamen volgen het patroon mcp__servernaam__toolnaam, en bij plugins mcp__plugin_pluginnaam_servernaam__toolnaam. Dat is precies de notatie die je nodig hebt als je in je permissie-instellingen een specifieke tool wilt toestaan of blokkeren. De namen workspace, claude-in-chrome, computer-use, Claude Preview en Claude Browser zijn gereserveerd, dus die kun je niet aan je eigen server geven. Handig detail: tool search staat standaard aan, waardoor de definities van MCP-tools pas geladen worden als ze nodig zijn. Daardoor kost een grote set servers je nauwelijks context.

Servers

Welke MCP servers zijn er, en waarvoor gebruik je ze?

De vraag die iedereen als tweede stelt: wat kan ik hier nu concreet mee? Hieronder de servers waar in Nederland het meest naar gezocht wordt, met per stuk wat de officiele documentatie erover zegt. Controleer altijd in de Connectors Directory wie een server onderhoudt voordat je hem koppelt.

De toepassingen die Anthropic zelf noemt

In de eigen documentatie staan deze voorbeelden: een feature bouwen vanuit een issue tracker, monitoringdata analyseren, een database in natuurlijke taal bevragen met een gebruiker die alleen mag lezen, concepten opstellen in je mailbox, ontwerpen uit Figma verwerken, en reageren op gebeurtenissen uit andere systemen. Vertaald naar een Nederlands mkb-team: de vraag "hoeveel omzet hebben we deze maand en waar zit het verschil met vorig jaar" wordt een gesprek in plaats van een exportje.

Hoe de directory werkt, en wat die niet doet

De Connectors Directory is een open catalogus met servers van Anthropic en van derden, beschikbaar in alle Claude-producten. Het verschil tussen de categorieen is precies waar je op moet letten. Verified connectors zijn door Anthropic beoordeeld op kwaliteit en beveiliging en dragen een vinkje. Community connectors zijn alleen door geautomatiseerde controles gekomen en niet inhoudelijk beoordeeld; daar krijg je een waarschuwing voordat je verbindt. Custom servers voeg je zelf toe en beoordeelt niemand. Een vermelding op zich is dus geen keurmerk: het label bepaalt hoeveel toetsing eraan vooraf ging.

Begin bij het systeem waar je nu het meest uit exporteert

Een simpele selectieregel die in de praktijk goed werkt: kijk uit welk systeem je collega's de meeste exports trekken. Dat is bijna altijd de plek waar een connector direct tijd oplevert, want een export betekent per definitie dat de vraag niet in het systeem zelf te beantwoorden was. De tweede kandidaat is het systeem waar je het vaakst iets in opzoekt om het daarna ergens anders over te typen. Beide zijn beter startpunten dan de connector die er het interessantst uitziet.

Nederland

MCP voor de Nederlandse zakelijke stack: wat ontbreekt en wat je eraan doet

Dit is het deel dat je in Engelstalige artikelen niet vindt en dat je vooraf moet weten. In de officiele connectordirectory van Anthropic stonden op 1 augustus 2026 405 connectors, en daar zit geen enkele Nederlandse boekhoud- of salariskoppeling tussen. Geen Moneybird, Exact, e-Boekhouden, Twinfield, AFAS, Yuki, SnelStart, Visma of Nmbrs. Wel aanwezig: Xero, Zoho Books, Intuit QuickBooks, Gusto, Qonto, DocuSign, SignNow en PandaDoc. Dat is geen detail, want het raakt precies de systemen waar een Nederlands mkb-bedrijf zijn cijfers in heeft staan.

Waarom dit de officiele plugins voor Nederlandse bedrijven halveert

De officiele Claude for Small Business-plugin leunt op QuickBooks, PayPal en HubSpot. Een Nederlandse ondernemer kan die workflows dus niet een op een overnemen: de cashprognose, de maandafsluiting en de margeberekening gaan uit van cijfers uit een pakket dat hier nauwelijks gebruikt wordt. Hetzelfde geldt inhoudelijk voor de fiscale en arbeidsrechtelijke onderdelen van de officiele afdelingsplugins: die zijn op het Amerikaanse stelsel gebouwd. Wat wel een op een bruikbaar is, zijn de onderdelen die niets met wetgeving of boekhoudsoftware te maken hebben, zoals contractreview, gespreksverslagen en rapportageformats.

Route 1: een custom connector op een bestaande MCP server

De snelste route is kijken of er al iemand een MCP server voor jouw pakket heeft gebouwd. Voor Moneybird bestaat die route aantoonbaar: wij hebben op 1 augustus 2026 een Moneybird-koppeling werkend gezien in claude.ai, toegevoegd als custom connector en niet uit de officiele directory. Je voegt zo'n server toe via Customize, Connectors, plus, Add custom connector, met de server-URL. Belangrijk verschil met een directory-connector: een custom server is door niemand beoordeeld. Lees dus wie hem onderhoudt, met welke rechten hij inlogt en of je een aparte API-sleutel kunt gebruiken in plaats van die van de beheerder.

Route 2: Zapier als tussenstation

Staat jouw pakket wel in Zapier maar niet in de Connectors Directory, dan is de Zapier-koppeling de weg met de minste weerstand: die verbindt Claude met meer dan 8.000 apps zonder dat je zelf iets bouwt. De prijs die je daarvoor betaalt is een extra partij in de keten, wat je in je verwerkingsregister moet opnemen, en een koppeling die per actie werkt in plaats van als vrije vraag. Voor "zet nieuwe factuur X in systeem Y" is dat prima; voor "vergelijk de marge van deze drie klanten" is een echte MCP server beter.

Route 3: zelf bouwen op de API die je pakket al heeft

Vrijwel elk Nederlands zakelijk pakket heeft een API, want die is nodig voor de koppelingen met accountantssoftware en webshops. Een MCP server is in de kern een dun laagje bovenop die bestaande API: je beschrijft welke acties Claude mag aanroepen en de server doet de rest via de API die er al ligt. Dat is meestal een dag werk voor een paar tools, niet een project van weken. Hoe dat concreet gaat, staat in de sectie hieronder en volledig uitgeschreven in Zelf een MCP-server maken.

Wat je uitzoekt voordat je met een Nederlands pakket begint

Vijf vragen die je vooraf beantwoordt, in deze volgorde. Heeft het pakket een gedocumenteerde API en mag je die volgens je contract gebruiken. Kun je een API-sleutel of een apart account aanmaken met beperkte rechten in plaats van een beheerdersaccount. Kun je beginnen met alleen lezen, zodat een fout nooit een boeking verandert. Waar draait de server: bij jou, bij een leverancier of ergens op internet, en past dat bij de gegevens die erdoorheen gaan. En als laatste: wie in je organisatie is eigenaar van deze koppeling als de leverancier over een halfjaar iets aan zijn API verandert. De AVG-kant hiervan staat op Privacy en zakelijk gebruik.

Begin met lezen, nooit met schrijven

Het advies dat Anthropic voor databases geeft, geldt hier onverkort: gebruik een account dat alleen mag lezen. Bij een boekhoudpakket is dat verschil groot, want een verkeerd geboekte mutatie kost meer tijd dan de koppeling ooit oplevert. Praktisch betekent het dat je eerste koppeling alleen vragen beantwoordt ("welke facturen staan langer dan dertig dagen open") en pas na een paar weken schrijfrechten krijgt, als je hebt gezien dat de antwoorden kloppen. Voor de meeste teams blijkt de leesvariant trouwens al het grootste deel van de winst te leveren.

Zelf bouwen

Zelf een MCP server bouwen: wat het inhoudt

Zodra er geen kant-en-klare connector is voor het systeem dat je wilt ontsluiten, bouw je er zelf een. Dat klinkt zwaarder dan het is: een eerste server is een handvol regels code rond een functie die je al hebt. Hieronder wat het inhoudt, zodat je kunt inschatten of je dit zelf doet of uitbesteedt.

De valkuil die iedereen een keer raakt

Bij servers die via stdio praten mag je nooit naar stdout schrijven. In Python betekent dat: geen kale print, maar print naar stderr of een logger. In TypeScript: console.error in plaats van console.log. De reden is technisch maar belangrijk: stdout is het kanaal waarover de protocolberichten lopen. Een losse print verstoort dat verkeer en je server breekt zonder duidelijke foutmelding. Dit is verreweg de meestgemaakte "het werkt niet"-fout bij een eerste server.

Least privilege is hier geen formaliteit

De officiele beveiligingsrichtlijnen van MCP schrijven een progressief, least-privilege model voor: begin met alleen lezen en laag-risico acties, en breid pas uit als het nodig is. Vermijd alles-of-niets-scopes zoals een asterisk, "all" of "full-access". Een server mag daarnaast geen tokens accepteren die niet expliciet aan hem zijn uitgegeven, anders wordt hij een doorgeefluik voor andermans toegang. En zet nooit geheimen in je logs of in stdout. Omdat een AI je tools zelfstandig kan aanroepen, telt elke overbodige bevoegdheid dubbel.

Hulp die er al ligt

Je hoeft niet vanaf nul te beginnen. De officiele skill mcp-builder uit de repo anthropics/skills bouwt servers in Python (FastMCP) of Node/TypeScript in vier fasen, tot en met een set evaluatievragen. In de officiele marketplace zit daarnaast de plugin mcp-server-dev. En de repo modelcontextprotocol/servers staat vol referentievoorbeelden, zoals filesystem en git, waar je de bouwpatronen van afkijkt. Meer over die skills staat op Claude skills.

De volledige handleiding staat apart

Deze sectie geeft je het beeld; de stap-voor-stap-uitwerking met werkende code voor Python en TypeScript, de configuratieblokken om te kopieren en de testroute via de Inspector staan in Zelf een MCP-server maken. Wil je het onder begeleiding doen met je eigen systemen in plaats van een weerbericht-voorbeeld, dan is daar onze MCP-training voor.

Wat je server ergens anders ook doet

Een server die je voor Claude bouwt, werkt net zo goed met andere MCP-clients. OpenAI nam MCP over in maart 2025 en Google DeepMind in april 2025, en ook editors en codeplatforms lezen het protocol. Je schrijft dus een keer en koppelt overal. Dat maakt de bouwkeuze een stuk minder spannend dan hij aanvoelt: je bindt je aan een standaard, niet aan een leverancier.

Beveiliging

Wat mag een MCP server eigenlijk, en waar let je op bij derden?

Dit is het deel dat in de meeste artikelen ontbreekt. Een connector geeft Claude toegang om data te lezen en te wijzigen, binnen de rechten van het account waarmee je inlogt. Als jij facturen mag verwijderen, mag de connector dat namens jou ook.

Het risico dat je niet ziet aankomen: prompt injection

Anthropic waarschuwt er zelf voor: een kwaadaardige of gemanipuleerde MCP server kan verborgen instructies meesturen waardoor Claude iets doet wat jij niet hebt gevraagd. Het risico is groter bij servers die inhoud van buiten ophalen, zoals een webpagina, een binnenkomende mail of een ticket van een klant. Die tekst komt namelijk in het gesprek terecht en kan er uitzien als een opdracht. Wees daarom terughoudend met de combinatie van een server die externe content leest en een server die iets kan wijzigen of versturen. Die twee naast elkaar zetten is de configuratie waar het in de praktijk misgaat.

Een vermelding in de directory is geen beveiligingsaudit

Dit verschil is groot genoeg om in je beleid vast te leggen: Anthropic beoordeelt connectors in de Directory tegen listingcriteria, maar voert daarop geen beveiligingsaudit uit. Verified betekent dus dat er naar kwaliteit en beveiliging is gekeken bij het toelaten, niet dat de code doorlopend wordt gecontroleerd. Bij community-connectors is alleen een geautomatiseerde controle gedraaid. En een custom server die jij zelf toevoegt, heeft niemand bekeken. De verantwoordelijkheid voor die laatste categorie ligt volledig bij jou.

De checklist voor een connector van derden

Wie beheert de server en waar draait hij. Welke rechten vraagt hij bij het inloggen, en kun je die beperken. Kun je een apart account of een aparte sleutel gebruiken in plaats van die van een beheerder. Bij een database: gebruik een gebruiker die alleen mag lezen, dat adviseert Anthropic expliciet. Kun je zien wat er gebeurd is, dus is er logging. En de eenvoudigste vraag die het meeste oplevert: wat gebeurt er als deze server morgen wordt overgenomen door iemand anders.

Vier maatregelen die in een uur staan

Zonder beleidstraject kom je al ver. Koppel per systeem een apart account met alleen de rechten die de koppeling nodig heeft, en niet je eigen beheerdersaccount. Begin read-only en zet schrijfrechten pas aan als je de antwoorden hebt gecontroleerd. Laat op Team en Enterprise de tools die iets wijzigen goedkeuring vereisen, want dat is niet te omzeilen met persoonlijke instellingen. En noteer per connector welke gegevens erdoorheen gaan, want dat heb je voor je verwerkingsregister toch nodig.

De AVG-kant, eerlijk gezegd

Twee dingen zijn zeker. Bij remote connectors loopt het verkeer via de servers van Anthropic, want de verbinding komt daarvandaan en niet van het apparaat van je medewerker. En Anthropic levert zijn diensten in de EU via Anthropic Ireland Limited, wat in de voettekst van claude.com staat. Wat wij niet hebben kunnen vinden, is een officiele uitspraak over dataresidentie voor specifiek connectorverkeer. Neem het dus op in je verwerkingsregister en beschrijf per connector welke gegevens er langskomen; dat is sowieso wat de AVG van je vraagt. De bredere zakelijke afweging staat op Privacy en zakelijk gebruik.

Beheer

Admin-controls: wat je op Team en Enterprise kunt afdwingen

Zodra meer dan een paar mensen dit gebruiken, wil je grip zonder dat je iedereen blokkeert. Dit zijn de knoppen die er zijn, van licht naar zwaar.

De volgorde die je aanhoudt bij een uitrol

Begin niet met blokkeren. In de praktijk werkt deze volgorde het best: eerst een kleine set connectors die iedereen mag gebruiken en die alleen lezen, dan goedkeuringsplicht op alles wat wijzigt of verstuurt, en pas daarna een allowlist voor Claude Code als je ontwikkelaars hebt. Wie andersom begint, krijgt schaduwgebruik: mensen koppelen dan op hun eigen account wat ze nodig hebben, en dan heb je minder zicht dan voorheen.

Wat een beheerder niet ziet

Eerlijk over de grenzen van het beheer: er is geen dashboard dat per connector laat zien welke tool hoe vaak is aangeroepen. Wil je dat weten, dan moet je aan de kant van het gekoppelde systeem loggen, want daar komt het verzoek binnen met het account van de medewerker erbij. Dat is meteen een argument om per koppeling een apart serviceaccount of een herkenbare sleutel te gebruiken: dan is in het bronsysteem terug te zien wat er via Claude is gebeurd.

Open vragen

Wat officieel nog niet vastligt

Dit deel van Claude beweegt snel en niet alle documentatie loopt gelijk. Dit is wat wij op 1 augustus 2026 niet met zekerheid konden vaststellen, zodat je er niet in je eigen plan over struikelt.

Dataresidentie voor connectorverkeer

Er is geen officiele uitspraak over dataresidentie voor specifiek connectorverkeer, terwijl dat verkeer aantoonbaar via de servers van Anthropic loopt. Voor een Nederlandse organisatie met een verwerkersovereenkomst is dat een vraag om aan Anthropic te stellen, niet iets om zelf in te vullen. Wat wel vaststaat is dat Anthropic zijn Europese diensten levert via Anthropic Ireland Limited.

Vanaf welke adressen de verbinding komt

Een remote connector verbindt vanaf de infrastructuur van Anthropic, niet vanaf de laptop van je medewerker. Wil je een systeem achter een firewall openzetten, dan heb je dus een lijst met adressen nodig om op je allowlist te zetten. Wij hebben zo'n gepubliceerde lijst niet kunnen vinden. Vraag die op voordat je een firewallwijziging inplant, of kies voor een lokale server op Claude Desktop, waarbij het verkeer wel gewoon vanaf de machine van de gebruiker komt.

De rolverdeling binnen een organisatie

De precieze rolverdeling tussen Primary Owner, Owner en Admin voor connectorbeheer staat niet in de supportartikelen; die spreken alleen over Owners. Ga je hier beleid op bouwen, controleer dan in je eigen omgeving welke rol daadwerkelijk het tabblad Connectors in Organization settings ziet, voordat je iemand die rol toewijst.

Waar we de datums vandaan halen

De cijfers en werkwijzen op deze pagina komen uit de officiele documentatie van Anthropic en uit de MCP-specificatie, zoals die op 1 augustus 2026 online stonden. De MCP-specificatie draagt versie 2026-07-28, dus dat is de versie waar de beschrijvingen hierboven op slaan. Het aantal van 405 connectors in de directory is een momentopname van diezelfde dag en verandert. Verandert er iets fundamenteels, dan passen wij deze pagina aan en zie je dat bovenaan aan de bijwerkdatum.

Aan de slag

De eerste dertig minuten, en wat je daarna vastlegt

Je hoeft dit niet in een keer groot te maken. Deze volgorde levert het snelst iets op waar collega's wat aan hebben, zonder dat je meteen beleid nodig hebt.

De combinatie die je uiteindelijk wilt

MCP geeft Claude toegang, maar bepaalt niet hoe het werk eruitziet. Dat doet een skill. De maandrapportage laat het verschil goed zien: de server haalt de cijfers uit je systeem, de skill bepaalt de volgorde, de afrondingsregels en de toon. Zonder server heeft Claude geen cijfers, zonder skill krijg je elke maand een ander document. Hoe je zo'n skill maakt, staat op Claude skills.