Codex cloud: codeertaken laten draaien in ChatGPT op het web

Wat het is

Wat is Codex cloud, en wat is het verschil met lokaal?

Codex bestaat in twee smaken. Lokaal draait de agent op je eigen computer, in de desktop-app, de CLI of de IDE-extensie, en werkt hij in een map op je schijf. In de cloud krijgt elke taak een eigen virtuele machine bij OpenAI. Daarin staat een kopie van de GitHub-repo uit een gepubliceerde environment, en de agent werkt daar door terwijl jouw computer slaapt. "Codex web" en "Codex in de browser" zijn in de praktijk dezelfde cloudversie: je bedient hem vanuit ChatGPT, het werk gebeurt op de servers van OpenAI.

Waarom dat verschil ertoe doet

Een cloudtaak ziet alleen wat in GitHub staat. Wijzigingen die je lokaal nog niet hebt gepusht, een .env-bestand op je laptop of een database op kantoor bestaan voor de cloudagent niet. Dat is de prijs voor werk dat doorloopt zonder jouw machine. Wil je weten welke Codex-onderdelen er nog meer zijn, lees dan de Codex-functies.

Plannen en kosten

Welke plannen Codex cloud hebben en wat het kost

Codex cloud kost niets extra bovenop je ChatGPT-abonnement, maar het trekt wel van dezelfde ruimte. Lokale berichten en cloudchats delen het tegoed van je plan, en volgens de pricingpagina kunnen cloudtaken meer van dat tegoed vragen dan lokale berichten. Een vast aantal cloudtaken publiceert OpenAI niet. De plannen en de grootte van de virtuele machine per taak staan hieronder; prijzen en limieten in detail op wat kost Codex en Codex-limieten.

Waar het geld echt zit

Je betaalt niet per taak maar met tegoed. Een cloudtaak die lang test, afhankelijkheden installeert en meerdere pogingen draait, eet sneller door je venster dan een korte lokale vraag. Code review die Codex via GitHub draait, telt volgens de pricingpagina apart; reviews die je lokaal draait, tellen tegen je gewone limiet. Kijk na een week op chatgpt.com/codex/settings/usage hoeveel ruimte je cloudtaken kostten, voordat je naar een duurder plan kijkt.

Een API-key werkt hier niet

Met een API-key kun je lokaal met Codex werken, maar cloudfuncties zoals GitHub-review en Slack vallen dan weg. Voor Codex cloud log je in met je ChatGPT-account. Het verschil tussen beide routes staat op Codex inloggen.

Instellen

Codex cloud instellen in vijf stappen

Je hoeft niets te installeren. Je koppelt GitHub, laat Codex een environment voorbereiden en publiceert die. De stappen volgen de huidige documentatie; oudere handleidingen tonen nog het scherm van Codex Cloud (Legacy).

Een eerste cloudtaak om te kopiëren

#CONTEXT
Dit is de repo van onze bedrijfswebsite. De lezer van jouw resultaat ben ik: ik beoordeel een pull request en wil in twee minuten zien wat er veranderde en of het werkt.
#DOEL
Zoek alle pagina's zonder meta description en voeg er een toe van maximaal 155 tekens.
#WERKWIJZE
Lees eerst AGENTS.md. Maak een lijst van de pagina's die je aanpast voordat je iets wijzigt. Draai daarna de build.
#OUTPUT
Een samenvatting met per pagina de oude en nieuwe tekst, plus de uitkomst van de build.
#BELANGRIJKE REGELS
Verzin geen diensten, prijzen of plaatsnamen die niet al op de pagina staan. Zet [AANVULLEN] waar je informatie mist. Wijzig niets buiten de meta descriptions.

Welke regel het verschil maakt

"Maak eerst een lijst" geeft je een controlepunt in de samenvatting, zodat je ziet of Codex de goede pagina's vond. "Wijzig niets buiten de meta descriptions" houdt de diff klein, en een kleine diff beoordeel je echt in plaats van hem blind te mergen. Een goede AGENTS.md in je repo scheelt je die huisregels in elke opdracht.

Environments

Codex environments: de herbruikbare opzet van je cloudtaken

Een cloud environment is de vaste opzet waaruit elke taak start: welke repositories, welke afhankelijkheden en tools, en welke toegang. Codex herkent runtimes, pakketversies en services zelf, dus een installatiescript schrijven hoeft niet. Elke nieuwe taak krijgt een eigen, afgeschermde werkruimte die uit de gepubliceerde environment wordt gemaakt.

Wijzigen werkt alleen voor nieuwe taken

Pas je iets aan, dan ga je naar Settings > Codex Cloud > Environments, kies je in het ...-menu Edit en daarna Republish. Lopende taken houden hun eigen bestanden en tools; alleen nieuwe taken gebruiken de nieuwe versie. Codex ververst de repository zelf op de achtergrond en houdt de cache van afhankelijkheden vast, zonder je installatie opnieuw te draaien.

Zeven dagen opgeslagen, geen archief

De opgeslagen staat van een taak is standaard tot zeven dagen terug te halen na de laatste keer dat je een beurt startte of de taak hervatte. OpenAI zegt er zelf bij dat dit geen versiebeheer vervangt. Commit of open dus een pull request zodra iets goed is, anders ben je het na een week kwijt.

Codex Cloud (Legacy) bestaat nog

De oude opzet met setup- en maintenance-scripts, een container die tot 12 uur gecachet wordt en internet dat in de agentfase standaard uit staat, draait nog voor Code Review en de koppelingen met GitHub en Linear. OpenAI kondigt aan die op termijn uit te faseren, zonder datum. Gebruik je @codex in een pull request, dan gelden dus nog de legacy-instellingen. Die staan beschreven op Codex privacy en sandbox.

Internet en secrets

Internettoegang en secrets per environment

Per environment bepaal je wat de agent buiten de VM mag bereiken. Dat is de belangrijkste veiligheidsknop van Codex cloud, want een agent met open internet kan instructies uit een webpagina of issue volgen. Dat heet prompt injection, en hoe zo'n aanval op codeertools werkt lees je in agentjacking.

Waarom network secrets veiliger zijn

Bij een network secret krijgt het programma in de VM alleen een plaatshouder. Pas als een verzoek naar een toegestaan domein gaat, zet de proxy de echte waarde erin. De ruwe sleutel komt volgens de documentatie in geen enkel lokaal proces of bestand terecht. Een agent die door een kwaadaardige instructie wordt misleid, kan die sleutel dus niet uitlezen en naar een ander domein sturen. Een gewone omgevingsvariabele kan hij wel uitlezen.

Diensten met een IP-filter

Laat je klantportaal of API alleen bekende IP-adressen toe, dan publiceert OpenAI een feed met de uitgaande IP-reeksen van de agents. De documentatie zegt: sta elke gepubliceerde reeks toe en controleer de lijst dagelijks. Voor kortlevende toegang tot AWS, Google Cloud of Azure is er OIDC onder Advanced > OIDC; Azure Resource Manager en pushes naar Container Registry staan daar nog als niet ondersteund.

Taken starten

Waar je een Codex cloud-taak start

Je hoeft niet in de browser te zitten. Dezelfde gepubliceerde environment is bereikbaar vanuit zeven plekken. Twee daarvan, GitHub-comments en Linear, gebruiken nog de legacy-opzet. Slack en Microsoft Teams werken via de ChatGPT-app en vragen een environment die met de werkruimte gedeeld is.

Slack en Teams: handig, maar iedereen leest mee

Iedereen in het kanaal kan het antwoord van ChatGPT lezen, ook als jij de goedkeuring privé gaf. Zet dus nooit een wachtwoord of klantgegevens in je Slack-bericht; die horen in de secrets van de environment. Wie vroeger @Codex typte in Slack, gebruikt nu @ChatGPT zodra de admin de ChatGPT-app heeft aangezet.

Linear kiest zelf een environment

Linear stelt op basis van het issue een repo voor en Codex neemt de environment die het best past, bij twijfel de laatst gebruikte. Noem de repo in je comment om zeker te zijn, bijvoorbeeld "@Codex fix dit in bedrijf/website". Met een triage-regel (Delegate > Codex) draait Codex taken automatisch onder het account van wie het issue aanmaakte.

Terminal

Codex cloud-taken starten en ophalen vanuit de terminal

Met de Codex CLI stuur je een taak naar een cloud environment, ga je verder met iets anders en haal je het resultaat later binnen in je lokale repo. Handig als je toch al in de terminal werkt. De commando's staan in de officiële CLI-referentie; in de broncode staat codex cloud als experimenteel gemarkeerd, zie Codex-commands.

Wanneer meerdere pogingen lonen

Met --attempts draait Codex dezelfde opdracht tot vier keer, zodat je de beste oplossing kiest. Dat loont bij een lastige bug waar je meerdere oplossingsrichtingen wilt zien. Voor een tekstwijziging is het verspilling: elke poging gaat van je tegoed af.

Als codex apply faalt

codex apply gebruikt git apply. Heb je lokaal intussen dezelfde bestanden aangepast, dan stopt het commando met een foutcode en een lijst met conflicten. Werk dan op een schone branch, of laat Codex in de cloud een pull request openen en haal die branch op met Git.

Review en PR

Het resultaat beoordelen, parallelle taken en pull requests

Een cloudtaak eindigt met een antwoord, de gewijzigde bestanden met diff en de uitkomst van de checks die Codex draaide. Je kunt een vervolgvraag stellen in dezelfde taak, of committen en een pull request openen. Meerdere taken kunnen tegelijk uit één environment starten; elke taak houdt zijn eigen bestanden. Dat is waar parallel agents in de praktijk op neerkomen.

Reviewregels in AGENTS.md

Zet in de AGENTS.md die het dichtst bij de code staat een sectie ## Code Review Rules. Codex gebruikt de regels uit de hoofdmap plus die uit dieper gelegen bestanden voor elk gewijzigd bestand. Zo bepaal jij wat voor jouw project als ernstig telt, bijvoorbeeld een nieuw trackingscript of een hard gecodeerd e-mailadres. Hoe je zo een website beheert, staat uitgewerkt op website bouwen met Codex.

Privacy en AVG

Codex cloud en de AVG: wat er met je code gebeurt

Bij een cloudtaak staat een kopie van je repo, inclusief alles wat erin zit, op servers van OpenAI. Voor de AVG is dat een verwerking door OpenAI als verwerker. Of dat mag, hangt minder af van Codex dan van wat er in je repo staat en welk plan je gebruikt. De bredere afweging staat op privacy en zakelijk gebruik en de Codex-kant op Codex privacy.

Training: Plus en Pro anders dan Business

Op Plus en Pro kunnen gesprekken standaard worden gebruikt om modellen te verbeteren, tenzij je dat uitzet in de data controls. Op Business, Enterprise en Edu gebeurt dat standaard niet. Werk je met code van klanten, gebruik dan een Business-werkruimte of zet de optie op je persoonlijke plan aantoonbaar uit.

Datalocatie: niet te bevestigen voor cloudtaken

OpenAI biedt data residency in Europa voor ChatGPT Enterprise en Edu, en geleidelijk voor Business; de regio kies je bij het aanmaken van de werkruimte. Of de virtuele machines van Codex cloud ook in die regio draaien, konden we op 30 oktober 2026 niet in een openbare bron bevestigen. Moet je code aantoonbaar in de EU blijven, vraag het dan schriftelijk na bij OpenAI of je accountteam voordat je cloudtaken toestaat. Voor persoonlijke Plus- en Pro-accounts noemt OpenAI geen regio.

Wat je nooit in de repo zet

Persoonsgegevens van klanten, exports uit Exact of AFAS en echte productiedata horen niet in een repo die een cloudagent leest. Gebruik testdata met verzonnen namen. Sleutels horen in network secrets, niet in een bestand. Zo verwerkt de cloudtaak alleen code, en dat maakt de AVG-vraag een stuk kleiner.

Wat een beheerder kan afdwingen

In Business- en Enterprise-werkruimtes regelen twee rechten de toegang: Use Codex in the cloud om taken te draaien en Manage workspace environments om gedeelde environments te maken en te wijzigen. Enterprise-admins kunnen via Agent Security organisatiebrede netwerkgrenzen instellen. Een gedeelde environment geeft collega's geen toegang tot jouw taken en ook niet tot je persoonlijke waarden in de vault.

Valkuil

De grootste valkuil: een API-sleutel als gewone omgevingsvariabele

De snelste manier om een cloudtaak aan een externe dienst te laten praten, is de sleutel als environment variable invullen en het internet helemaal openzetten. Het werkt meteen. Het is ook precies de combinatie waarmee een agent die een kwaadaardige instructie leest, je sleutel kan uitlezen en naar een willekeurig domein kan sturen. Omgevingsvariabelen gaan direct naar de programma's in de VM, dus de agent ziet ze.

Waarom dit vaker misgaat dan je denkt

In de legacy-versie werden secrets na de setupfase verwijderd, zodat mensen gewend raakten om sleutels die de agent nodig had als omgevingsvariabele te zetten. In de nieuwe versie is daar network secrets voor. Wie een oude handleiding volgt, kiest dus nog de onveilige route. Lees ook wat de overname van Ona betekent voor waar Codex-agents draaien: OpenAI koopt Ona.

Ons oordeel

Ons oordeel: wanneer Codex cloud en wanneer lokaal

Codex cloud is het sterkst voor teams die al met GitHub en pull requests werken en klussen hebben die niemand dringend vindt: een test schrijven, een afhankelijkheid bijwerken, een kleine bug uit een melding oplossen. Je zet de taak klaar en beoordeelt later. De vuistregel: kies de cloud als de taak los van jouw computer kan draaien en het resultaat een pull request mag zijn; kies lokaal als de taak iets nodig heeft dat alleen op jouw machine of netwerk bestaat. Hoe Codex zich verhoudt tot de webversie van Claude Code staat op Claude Code vs Codex en Claude Code op het web.

Wanneer wel

Je hebt een eigen website, een interne tool of een koppelingsscript in een GitHub-repo, met een build of tests die Codex kan draaien. Iemand in je team beoordeelt elke pull request. En je werkt op Business, zodat je data standaard niet voor training wordt gebruikt en je environments centraal deelt.

Wanneer niet

Je code staat op GitLab of een eigen server. Je repo bevat persoonsgegevens of productie-exports. Je hebt een harde eis dat alles in de EU blijft en OpenAI kan dat voor cloudtaken niet schriftelijk bevestigen. Of je verwacht dat de cloud zonder controle bruikbare code oplevert: dan schuif je het werk alleen op naar het moment dat het misgaat.

De fout die we in trainingen het vaakst zien

Mensen openen Codex in de browser en verwachten dat het in de map op hun laptop werkt. Of ze werken lokaal verder, vergeten te pushen en starten dan een cloudtaak die met de oude code aan de slag gaat. Push eerst, start dan de taak. En lees de samenvatting voordat je de diff opent: staat daar dat de tests faalden, dan hoef je de diff nog niet te beoordelen.

Een MKB-voorbeeld

Een installatiebedrijf heeft een eigen offertetool in een GitHub-repo, onderhouden door één ontwikkelaar. De planner meldt in Linear dat btw-bedragen verkeerd afronden. De ontwikkelaar wijst het issue toe aan Codex, dat in de cloud een test schrijft die de fout laat zien, de afronding aanpast en een pull request opent. Later die dag leest de ontwikkelaar de diff, controleert de test met een paar echte bedragen en merget. Zo pakt Codex de klus op terwijl de ontwikkelaar ander werk doet; de controle blijft bij een mens.

Hoe je begint

Kies één repo zonder gevoelige data, publiceer een environment met internet beperkt tot pakketbronnen en geef Codex een week lang alleen kleine klussen. Kijk daarna in je usage-dashboard wat het kostte en hoeveel pull requests je zonder grote correcties kon mergen. Wil je dat samen met een begeleider inrichten op je eigen repo, dan is een AI-werksessie van 90 minuten daar geschikt voor.