Cursor installeren: download, VS Code-migratie en je eerste vijf minuten

Download

Wat je downloadt, en welke versie dat vandaag is

Je haalt Cursor op bij cursor.com/download. Dat is de enige plek die je nodig hebt: er is geen app store-route voor de desktopversie en geen los installatieprogramma van derden dat je zou moeten vertrouwen. Wat de downloadknop je precies geeft, hangt af van je besturingssysteem en je processor, en op Windows ook van de vraag of je beheerdersrechten hebt. Hieronder staan alle varianten die Cursor aanbiedt, met de bestandsnamen van de build die op 3 augustus 2026 werd uitgeleverd.

Welk versienummer is nu eigenlijk actueel?

Hier lopen twee getallen door elkaar en dat verklaart veel verwarring in Engelstalige artikelen. De changelog van Cursor toont als laatste genummerde release versie 3.11, uitgebracht op 10 juli 2026 onder de titel "Side Chats and Conversation Search". De build die je vandaag daadwerkelijk downloadt is 3.14.7. Wij hebben dat niet van een blog overgenomen maar zelf opgevraagd bij Cursors eigen download-API, en die geeft voor alle zes platformvarianten hetzelfde antwoord: versie 3.14.7, commit a758f224. Wat er precies in 3.12, 3.13 en 3.14 zit, is niet als genummerde releasenotities gepubliceerd. Praat dus over het 3.x-spoor en noem het buildnummer met een peildatum erbij, want dit getal verandert vrijwel wekelijks.

System- of User-installer op Windows

Op Windows biedt Cursor per architectuur twee installers aan. De User-installer zet Cursor in je eigen gebruikersprofiel en vraagt geen beheerdersrechten; dat is de variant die je op een beheerde bedrijfslaptop meestal nodig hebt. De System-installer zet Cursor machinebreed en vraagt wel om rechten. Kies de User-variant als je twijfelt, want die werkt in verreweg de meeste situaties zonder dat je je IT-afdeling nodig hebt.

Oudere versies zijn beschikbaar

De downloadpagina biedt niet alleen de nieuwste build maar ook eerdere versies, terug tot 3.0, in dezelfde platformvarianten. Dat is nuttig als een update iets breekt in jouw setup en je tijdelijk terug wilt naar een build waarvan je weet dat die werkt. Het is geen structurele oplossing, want je loopt dan ook de beveiligingsfixes mis.

Vereisten

Wat je nodig hebt voordat je begint

Twee dingen: een ondersteund besturingssysteem en een Cursor-account. Het account maak je gratis aan op cursor.com, en dat kan voordat je iets downloadt. De installatiehandleiding noemt dat account expliciet als voorwaarde vooraf, omdat Cursor je bij de eerste start vraagt om in te loggen.

Wat Cursor niet publiceert

Er staat nergens een minimum voor werkgeheugen, processor of schijfruimte. Dat is geen omissie van ons: Cursor publiceert die getallen simpelweg niet, niet op de downloadpagina, niet in de docs en niet in de helpsectie. In de praktijk geldt dat Cursor een fork van Visual Studio Code is en dus vergelijkbaar zwaar draait, met als kanttekening dat de codebase-indexering en meerdere parallelle agents wel degelijk geheugen kosten. Wij presenteren dat laatste bewust niet als officieel feit.

Op een beheerde bedrijfslaptop

Loop dit vooraf even langs met je IT-afdeling, want het scheelt een middag heen en weer mailen. Cursor heeft uitgaand netwerkverkeer nodig naar de domeinen *.cursor.sh, *.cursor-cdn.com en *.cursorapi.com; voor cloud agents komt daar *.cursorvm.com bij. Cursor vraagt daarnaast om TLS 1.2 of hoger en adviseert SSL-inspectie voor die domeinen uit te zetten. Moet inspectie toch aan blijven, dan moet je proxy bidirectionele HTTP/2-streams, Server-Sent Events zonder buffering en langlopende verbindingen aankunnen. Endpoint-securitysoftware is bovendien een bekende oorzaak van een agent die niet opstart, waarover verderop meer.

Er is meer dan de desktop-app

Volledigheidshalve, zodat je weet wat je aan het installeren bent. Naast de desktop-app is er een Cursor CLI voor je terminal, een webversie op cursor.com/agents, een iOS-app en sinds 29 juli 2026 ook een iPad-app op alle betaalde plannen. Deze pagina gaat over de desktop-app en de CLI, want dat zijn de twee die je op je werkmachine zet.

Installeren

Installeren op macOS, Windows en Linux

De basisroute is voor alle platforms gelijk en staat in vijf stappen in de officiele handleiding. Op Linux is er een tweede, betere route via de pakketrepository van Cursor; die staat in het blok eronder.

Linux, Debian en Ubuntu: gebruik de repository

Dit is de route die Cursor zelf aanbeveelt. Je voegt de GPG-sleutel en de repository toe en installeert daarna gewoon met apt:

curl -fsSL https://downloads.cursor.com/keys/anysphere.asc | gpg --dearmor | sudo tee /etc/apt/keyrings/cursor.gpg > /dev/null

echo "deb [arch=amd64,arm64 signed-by=/etc/apt/keyrings/cursor.gpg] https://downloads.cursor.com/aptrepo stable main" | sudo tee /etc/apt/sources.list.d/cursor.list > /dev/null

sudo apt update

sudo apt install cursor

Linux, RHEL en Fedora

Dezelfde gedachte, met een yum-repobestand:

sudo tee /etc/yum.repos.d/cursor.repo << 'EOF'
[cursor]
name=Cursor
baseurl=https://downloads.cursor.com/yumrepo
enabled=1
gpgcheck=1
gpgkey=https://downloads.cursor.com/keys/anysphere.asc
EOF

sudo dnf install cursor

AppImage kan, maar is de mindere optie

Wil je het draagbaar houden, dan download je het .AppImage-bestand, maak je het uitvoerbaar met chmod +x Cursor-*.AppImage en start je het met ./Cursor-*.AppImage. Cursor is er zelf duidelijk over dat dit tweede keus is: de apt- en yum-pakketten hebben de voorkeur boven de AppImage omdat ze bureaubladpictogrammen, automatische updates en de CLI-tools meeleveren. Kies je toch de AppImage, dan werk je Cursor voortaan handmatig bij.

De verborgen winst van de pakketroute

Dat zinnetje over "CLI-tools" is belangrijker dan het lijkt. Daarmee krijg je het cursor-commando in je shell, waarmee je een map opent vanaf de commandoregel en waarmee je bijvoorbeeld cursor --disable-extensions kunt draaien om een prestatieprobleem te isoleren. Dat is precies het commando dat de officiele troubleshooting-pagina je laat gebruiken. Zonder pakketroute mis je die vanzelfsprekendheid.

VS Code-migratie

Je VS Code-instellingen, extensies en keybindings meenemen

Dit is de reden dat de meeste mensen deze pagina zoeken, en het goede nieuws is dat het eenvoudiger is dan verwacht. Cursor is gebouwd op de codebase van Visual Studio Code, in Cursors eigen woorden om zich te kunnen richten op de AI-ervaring terwijl de bewerkomgeving vertrouwd blijft. Daardoor bestaat er een importknop die je hele setup in een keer overzet.

Wat er precies meekomt

De documentatie is hier exact: extensies, thema's, instellingen en keybindings. Meer niet, maar dat is ook alles wat de meeste mensen missen. Je sneltoetsen werken sowieso, want Cursor gebruikt dezelfde standaardsneltoetsen als VS Code; je eigen aangepaste keybindings komen via de import mee.

De handmatige route via een profiel

Wissel je tussen machines, of wil je meer controle, dan exporteer je een VS Code-profiel en importeer je dat. In VS Code: open het commandopalet met Cmd/Ctrl + Shift + P, zoek "Preferences: Open Profiles (UI)", kies je profiel in de linkerzijbalk, klik het driepuntsmenu en kies "Export Profile". Je exporteert naar je eigen machine of naar een GitHub Gist. In Cursor doe je hetzelfde commandopalet, zoek weer "Preferences: Open Profiles (UI)", klap het menu naast "New Profile" open, kies "Import Profile", plak de Gist-URL of kies "Select File", klik "Import", en activeer daarna het nieuwe profiel in de zijbalk met het vinkje.

Kom je van JetBrains?

Dan is de import niet van toepassing, maar is er een variant die je spiergeheugen redt. Installeer de extensie "IntelliJ IDEA Keybindings" via het extensiepaneel (Cmd/Ctrl + Shift + X) en herlaad Cursor; je vertrouwde sneltoetsen werken dan. Verwacht verder twee verschillen die de documentatie zelf noemt: Cursor werkt met mappen in plaats van met het projectsysteem van JetBrains, dus je gebruikt File > Open Folder, en taalondersteuning komt uit extensies in plaats van uit ingebouwde plugins. Wil je helemaal niet van editor wisselen, dan kun je via het Agent Client Protocol de agent van Cursor aan je JetBrains-IDE koppelen.

Wat de import niet oplost

Twee dingen blijven achter. Ten eerste je extensies die alleen in de Microsoft Marketplace staan, want die haalt Cursor uit een andere registry; daarover gaat de volgende sectie. Ten tweede je gewenning aan waar dingen staan, want Cursor heeft een tweede instellingenmenu naast dat van VS Code en zet de activity bar standaard horizontaal. Ook daarover verderop meer.

Extensies

Open VSX: waarom niet elke extensie er staat, en wat je daaraan doet

Dit is het enige echte voorbehoud bij de overstap, en het is eerlijker om het meteen te noemen dan om erachter te komen als je halverwege een sprint zit. Cursor haalt extensies van derden niet uit de Microsoft VS Code Marketplace maar uit de Open VSX-registry. Installeren gaat verder identiek: Cmd + Shift + X op Mac of Ctrl + Shift + X op Windows en Linux, zoeken, en op Install klikken. De extensie is direct actief.

Wat dat concreet betekent

Cursor formuleert het zelf in drie punten. De meeste populaire extensies staan op Open VSX, maar niet elke Microsoft Marketplace-extensie is daar vermeld. Dezelfde naam in de vorm publisher.extension kan op Open VSX naar een andere uitgever of andere code verwijzen dan op de Microsoft Marketplace. En voor een aantal veelgebruikte extensies die op Open VSX ontbreken, publiceert Cursor eigen, gecontroleerde vervangers onder de naam Anysphere. Hoeveel extensies dat betreft en welke precies ontbreken, publiceert Cursor niet, dus verzin daar geen percentage bij.

Behandel extensie-ID's als dependencies

Dat is letterlijk het advies uit de documentatie: installeer van uitgevers die je vertrouwt. Dat klinkt als een open deur tot je bedenkt dat een extensie in je editor dezelfde rechten heeft als jij, inclusief toegang tot je broncode en je omgevingsvariabelen. Voor een Nederlands bedrijf dat Cursor breed uitrolt is dit een reeel supply-chain-risico dat op je risicolijst hoort, naast de vraag waar je code naartoe gaat.

Wat Cursor er zelf tegen doet

Zoeken en downloaden van extensies loopt niet rechtstreeks naar Open VSX maar via Cursors eigen marketplace-proxy op marketplace.cursorapi.com. Voordat een extensie in de zoekresultaten verschijnt of als download wordt uitgeleverd, draait Cursor er geautomatiseerde malware- en supply-chain-analyse op met commerciele securitytooling. Extensies die zakken voor die controle worden geblokkeerd, en Cursor houdt een blocklist bij op basis van dreigingsinformatie uit het extensie-ecosysteem.

Voor beheerders: drie extra sloten

Beheer je Cursor voor een team, dan kun je er lagen bovenop leggen. Marketplace Install Cooldown stelt installaties en updates uit tot een versie een minimaal aantal uur gepubliceerd is; je zet dat in de teaminstellingen onder Security & automation. De standaardwaarde is 0, dus uit. Zet je hem hoger dan 0, dan geldt hij fleet-breed en overschrijft hij de persoonlijke instelling extensions.installCooldownHours, zodat medewerkers zichzelf niet terug kunnen zetten op directe updates. Allowed extensions beperkt installaties tot goedgekeurde uitgevers of specifieke extensie-ID's, in te stellen via het teamdashboard of via MDM. En extension signature verification eist een geldige Open VSX-handtekening. Cursor zet er zelf een nuchtere waarschuwing bij: cooldown en handtekeningverificatie zijn client-side controles die de analyse op marketplace-niveau aanvullen, niet vervangen.

Botst een extensie met de AI-functies?

Dat komt voor, en de oorzaak is bijna altijd dezelfde: een andere AI-assistent die zijn eigen autocomplete levert of dezelfde sneltoets afvangt. Zoek in het commandopalet naar "Disable All Installed Extensions", kijk of het probleem weg is, en zet ze daarna een voor een terug tot je de boosdoener hebt.

Naast VS Code

Vervangt Cursor je VS Code, of draait het ernaast?

Kort antwoord: het draait ernaast, en dat is de nuchtere manier om te beginnen. Cursor zegt het zelf zonder omhaal: het zijn losse applicaties en je kunt ze allebei op dezelfde projecten gebruiken. Je hoeft dus niets te verwijderen, niets te migreren dat je niet wilt migreren, en je kunt terug wanneer je wilt.

De activity bar terugzetten

Cursor heeft de activity bar horizontaal gemaakt om ruimte vrij te spelen voor het chatpaneel. Wen je daar niet aan, dan zet je hem terug: commandopalet (Cmd/Ctrl + Shift + P), zoek "Preferences: Open Settings (UI)", zoek daarin workbench.activityBar.orientation, zet de waarde op vertical en herstart Cursor.

Waarom Cursor achterloopt op VS Code, en waarom dat goed is

Cursor rebaset regelmatig op de nieuwste VS Code-versie om bij te blijven met functies en fixes, maar gebruikt naar eigen zeggen vaak bewust een iets oudere VS Code-versie om de stabiliteit te bewaken. Zie je dus een gloednieuwe VS Code-functie die in Cursor nog ontbreekt, dan is dat meestal geen bug maar beleid.

Twee instellingenmenu's, en waar je wat vindt

Dit is de meestgemaakte navigatiefout in de eerste week. Alles wat met AI te maken heeft (modellen, privacy mode, indexering, netwerk, updatekanaal) staat in Cursor Settings, dat je opent met Cmd/Ctrl + Shift + J of via het commandopalet met "Cursor Settings". Alles wat je uit VS Code kent (tabbreedte, formatters, extensie-instellingen) staat in het gewone menu, dat je opent via het commandopalet met "Preferences: Open Settings (UI)". Zoek je iets tevergeefs, dan zit het bijna altijd in het andere menu.

Wat we adviseren voor de eerste twee weken

Laat VS Code staan. Doe je dagelijkse werk in Cursor, maar houd de oude editor achter de hand voor het ene bestandstype waar die ene ontbrekende extensie voor nodig is. Merk je na twee weken dat je VS Code niet meer opent, dan is de overstap vanzelf gemaakt. Merk je dat je hem elke dag nodig hebt, dan weet je nu precies welke extensie het blokkeert en kun je gericht kijken of er een Anysphere-vervanger voor is.

Inloggen

Inloggen, accounts koppelen en teams

Cursor vraagt bij de eerste start om een login. Zonder account werken de AI-functies niet, ook niet op het gratis Hobby-plan, want je verbruik wordt aan je account gekoppeld. Je account maak je aan op cursor.com; de installatiehandleiding noemt dat als voorwaarde vooraf.

De gewone route

Start Cursor en log in wanneer daarom gevraagd wordt. De inlogflow gaat via je browser en zet je daarna terug in de app. Naast e-mail ondersteunt Cursor inloggen via Google en via GitHub; dat is niet alleen gemak, het is ook de fallback die de documentatie noemt als je bij het inloggen tegen een blokkade aanloopt.

In een team of onder Enterprise

Teams krijgen centrale facturatie en beheer, met SAML- of OIDC-single sign-on op zowel Teams als Enterprise. Enterprise voegt SCIM toe voor het automatisch aanmaken en intrekken van accounts. Rol je Cursor uit op bedrijfsapparaten, dan is er een MDM-instelling die het waard is om te kennen: met de Allowed Team IDs-policy voorkom je dat medewerkers op een bedrijfslaptop inloggen met een privéaccount waarin privacy mode misschien uitstaat. Dat is precies het gat waar een uitrol doorgaans op lekt.

De CLI heeft een eigen login

Installeer je ook de Cursor CLI, dan log je daar apart in met agent login, die je browser opent. Je controleert de status met agent status en je logt uit met agent logout. Voor omgevingen zonder browser is er een API-sleutel uit het Cursor-dashboard, die je meegeeft via de omgevingsvariabele CURSOR_API_KEY (de aanbevolen manier) of via de vlag agent --api-key. Heb je wel een browser nodig maar geen grafische omgeving, dan geeft NO_OPEN_BROWSER=1 agent login je een URL die je handmatig opent.

Zet privacy mode aan voordat je een bedrijfsproject opent

Dit hoort in de inlogstap, niet later. Privacy mode zorgt er volgens Cursor voor dat je code nooit gebruikt wordt om modellen te trainen, niet door Cursor en niet door de modelaanbieders. Je zet hem aan via Cursor Settings (Cmd/Ctrl + Shift + J), dan General in de zijbalk, en dan de schakelaar Privacy Mode. Voor teams staat hij standaard aan voor alle leden en voor Enterprise-teams eveneens; beheerders kunnen hem organisatiebreed afdwingen zodat leden hem niet uit kunnen zetten. Als individuele gebruiker moet je hem dus zelf aanzetten. Wat er precies gebeurt als hij uitstaat, en wat dat betekent voor je verwerkingsregister onder de AVG, staat op privacy en zakelijk gebruik.

Eerste vijf minuten

De eerste vijf minuten: wat je meteen goed zet

Je bent binnen, je hebt een map open en de verleiding is groot om meteen iets te laten bouwen. Doe eerst deze zes dingen. Ze kosten samen een paar minuten en ze voorkomen de drie problemen die beginners het vaakst hebben: te weinig context, te veel context, en een onverwacht hoge rekening.

Leer meteen deze zes sneltoetsen

Ze staan in de officiele lijst en dekken vrijwel alles wat je dagelijks doet. Cmd/Ctrl + I of Cmd/Ctrl + L klapt het zijpaneel open. Cmd/Ctrl + K is inline edit op een selectie. Cmd/Ctrl + . opent het modusmenu. Shift + Tab roteert tussen de agentmodi, waaronder Plan Mode. Cmd/Ctrl + / wisselt tussen modellen. En Tab accepteert een suggestie. Wil je er een veranderen: op Mac Cmd + R gevolgd door Cmd + S, op Windows en Linux Ctrl + R gevolgd door Ctrl + S, zoek het commando, klik het potloodje, druk je toetsencombinatie en bevestig met Return.

Gebruik Plan Mode voordat je iets groots laat bouwen

Druk Shift + Tab in het agentveld om Plan Mode aan te zetten. In plaats van meteen code te schrijven doorzoekt Cursor dan je codebase op relevante bestanden, stelt verhelderende vragen over je eisen, maakt een implementatieplan en wacht op je goedkeuring. Dat is de modus voor alles wat meerdere bestanden raakt, en het is de goedkoopste manier om te voorkomen dat je een half uur aan wijzigingen weggooit.

Leg je afspraken vast in rules

Modellen onthouden niets tussen sessies; dat is precies waarom rules bestaan. Zet projectspecifieke afspraken in .cursor/rules als .mdc-bestanden met frontmatter, of gebruik een AGENTS.md in je projectroot als simpeler alternatief. Let op een valkuil: een gewoon .md-bestand in .cursor/rules wordt genegeerd, want dat mist de frontmatter. Hoe de vier soorten rules werken en wanneer ze laden, staat op functies.

Kijk een keer naar je modelinstelling voordat je begint

De standaardkeuze in de modelkiezer is Auto, en sinds 22 juli 2026 draait Auto op de Cursor Router met drie optimalisatiemodi: Cost, Balance en Intelligence. Cost is de hernoemde oude Auto-modus, met dezelfde werking en dezelfde prijs. Let op: deze drie standen bestaan alleen op Teams en Enterprise, en op Enterprise moet een beheerder de router eerst aanzetten. Balance en Intelligence rekenen af tegen het tarief van het model waarnaar gerouteerd wordt, en Cursor waarschuwt daar zelf voor: die kosten gemiddeld ongeveer twee keer zoveel als de oude Auto-modus, oplopend tot twee tot vier keer afhankelijk van de gekozen modus. Weet dus welke modus aanstaat voordat je een week lang doorwerkt. De volledige uitleg staat op modellen en prijzen.

CLI

De Cursor CLI: dezelfde agent in je terminal

Naast de editor is er een CLI waarmee je dezelfde agent rechtstreeks in je terminal draait. Dat is nuttig op servers, in scripts, in CI en voor iedereen die liever niet uit zijn terminal komt. De installatie is een enkel commando.

Zet je PATH goed, anders vindt je shell het commando niet

Dit is de stap die het vaakst wordt overgeslagen. De CLI landt in ~/.local/bin, en die map staat niet in elke shell standaard in je PATH. Voor bash draai je echo 'export PATH="$HOME/.local/bin:$PATH"' >> ~/.bashrc gevolgd door source ~/.bashrc. Voor zsh vervang je .bashrc door .zshrc. Daarna werkt agent overal.

Het commando heet agent, niet cursor

Verwarrend maar waar: het CLI-commando is agent. Het cursor-commando dat je uit de desktopinstallatie kent opent de editor; agent start de coding-agent in je terminal. Twee verschillende dingen, twee verschillende namen.

Dezelfde drie modi als in de editor

Agent is de standaard, met volledige toegang tot alle tools. Plan ontwerpt eerst een aanpak en stelt verhelderende vragen; je bereikt hem met Shift+Tab, met /plan of met --mode=plan. Ask is alleen lezen en wijzigt niets; die roep je aan met /ask of --mode=ask. Voor scripts en CI is er een niet-interactieve modus met de vlag -p, bijvoorbeeld agent -p "vind en fix prestatieproblemen" --model "gpt-5", met --output-format om het uitvoerformaat te sturen.

Multiline invoer in je terminal

Een klein maar irritant detail bij het opzetten. Of Shift+Enter een nieuwe regel invoegt, hangt van je terminal af. Native ondersteund in iTerm2, Ghostty, Kitty, Warp en Zed. In Apple Terminal, Alacritty en de terminal van VS Code moet je het commando /setup-terminal draaien, dat je terminal detecteert en instructies geeft om Option+Enter in te stellen. Draai je tmux of screen, dan onderscheppen die Shift+Enter en gebruik je de universele opties: Ctrl+J, of een backslash gevolgd door Enter.

Bijwerken gaat vanzelf

De CLI probeert standaard automatisch bij te werken. Wil je forceren, dan draai je agent update. Dat staat los van de desktopversie, die zijn eigen updateroute heeft.

Bijwerken

Bijwerken en updatekanalen

Cursor werkt zichzelf bij, maar je kunt het forceren en je kunt kiezen hoe snel je nieuwe builds krijgt. Dat laatste is een instelling die de meeste mensen nooit openen, terwijl hij precies bepaalt hoeveel bugs je tegenkomt.

Handmatig bijwerken

Druk Cmd/Ctrl + Shift + P, typ "Cursor: Attempt Update" en herstart wanneer daarom gevraagd wordt. Dit is ook de eerste stap in de officiele troubleshooting als Tab-suggesties wegblijven, want een verouderde build is daar een bekende oorzaak van.

Van kanaal wisselen

Open Cursor Settings met Cmd + Shift + J, kies Beta in de zijbalk en selecteer Default, Early Access of Nightly. Team- en Enterprise-accounts staan vast op Default, wat verstandig is: je wilt niet dat je collega's allemaal op een andere build zitten wanneer je een probleem probeert te reproduceren.

Schijfruimte terugwinnen

Cursor bewaart cache en extensies lokaal. Loopt je schijf vol, dan noemt de documentatie twee stappen: verwijder extensies die je niet gebruikt, en draai Clear Editor History uit het commandopalet.

Problemen

Wat er misgaat, en wat je eraan doet

Elk item hieronder komt uit de officiele troubleshooting-pagina's van Cursor. We hebben ze op volgorde van hoe vaak je ze tegenkomt gezet, niet op volgorde van hoe erg ze zijn.

Open punten

Wat we niet met zekerheid konden vaststellen

Drie dingen laten we bewust open, omdat we ze niet in een officiele bron konden onderbouwen. Liever een lege plek dan een verzonnen getal.

Hardware-eisen

Cursor publiceert wel minimale besturingssysteemversies (macOS 12 en later, Windows 10 en later) maar geen minimum voor werkgeheugen, processor of schijfruimte. Voor Linux staat helemaal geen versie-eis vermeld, alleen de ondersteunde distributievormen. Wij vullen dat niet in.

Wat er tussen 3.11 en 3.14.7 is gebeurd

De changelog toont 3.11 (10 juli 2026) als laatste genummerde release, terwijl de download-API build 3.14.7 uitlevert. Wat er in 3.12, 3.13 en 3.14 zit en wanneer die uitkwamen, is niet als genummerde releasenotities gepubliceerd. Ook de releasedatum van 3.14.7 hebben we niet kunnen vaststellen.

Extensiedekking in cijfers

Cursor zegt dat "veel populaire extensies" op Open VSX beschikbaar zijn, maar noemt geen percentage, geen aantal en geen lijst van bekende extensies die ontbreken. Elk getal dat je daarover elders leest, is een schatting. Controleer voor je eigen situatie gewoon je eigen extensielijst voordat je overstapt.

Hoe we deze pagina bijhouden

Het buildnummer verandert vrijwel wekelijks. De betrouwbaarste manier om het te hercontroleren is Cursors eigen download-API op cursor.com/api/download met releaseTrack=stable, die de daadwerkelijk uitgeleverde versie teruggeeft in plaats van wat een marketingpagina toont. Wij lopen die samen met de rest van deze pagina periodiek na. Rollen jullie Cursor met een team uit en wil je die afwegingen niet zelf maken, dan behandelen we ze hands-on in de Cursor-sessie op jullie eigen codebase.